اقتباس از قرآن كريم ( فارسى ) — الصفحة ٣٣٤

فصل [ 36 ] : تبريك و نامه‌هاى محبت‌آميز

چه ، خداوند مىفرمايد : لا تَجِدُ قَوْماً يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ يُوادُّونَ مَنْ حَادَّ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ لَوْ كانُوا آباءَهُمْ أَوْ أَبْناءَهُمْ أَوْ إِخْوانَهُمْ أَوْ عَشِيرَتَهُمْ . « 1 »

يكى خطاب به مردى كه از كار بر كنار شده بود چنين نوشت : بارى ، بيشتر خيرها در چيزهايى است كه بنده آن‌ها را ناخوشايند مىدارد . خداوند مىفرمايد : وَ عَسى أَنْ تُحِبُّوا شَيْئاً وَ هُوَ شَرٌّ لَكُمْ « 2 » و فَعَسى أَنْ تَكْرَهُوا شَيْئاً وَ يَجْعَلَ اللَّهُ فِيهِ خَيْراً كَثِيراً « 3 » . تو آن اندازه از دگرگونىهاى روزگار و درس گرفتن از گذشته براى آينده آگاهى دارى كه انسان را از پرگفتن بىنياز مىكند . به من رسيده است كه در چه وضعيتى از كار خويش دست شسته‌اى ، چه اندازه يادگارهاى نيك نزد كوچك و بزرگ دانش‌آموزان خود آفريده‌اى و چه‌مقدار در ميان بيگانه و آشنايشان عدالت گسترده‌اى . در اين مهم خداوند را بر ما نعمتى است و بر تو نيز نعمتى كه بس گرانسنگ است و سپاس آن نيز واجب . پس خداى را سپاس بر آنچه به تو عطا فرمود و در سايهء تو به دوستانت ارزانى داشت . اينك ما بازداشته شدن تو را از كار نعمتى « 4 » دوباره مىدانيم كه به بهانهء آن واجب است تو را تبريك گوييم ، آن‌سان كه بايد ديگران بدين سبب اندوهگين باشند و بنالند . بدرود .

تبريكى ديگر : خبر زاده شدن آن دختر خجسته كه خداوند روسفيدش گرداند و بر مزرعى پاك بپروراند و نيز اين خبر كه از آشكار شدن اين رخداد رخ درهم كشيده‌اى و آنچه را خداوند در تقدير ازلى برايت خواسته است خوش نداشته‌اى به من رسيد . در شگفت شدم ، اين را گران دانستم و اين موضع را برنتافتم ، از آن روى كه براى چون تويى در اين كار عذرى نتوان يافت و كسانى جز تو را سزد كه در اين‌باره به تكبر برخورد كنند ؛ زيرا تو خود مىدانى كه دختران دلنشين‌ترند و خداوند از آنان آغاز كرده و فرموده است : يَهَبُ لِمَنْ يَشاءُ إِناثاً وَ يَهَبُ لِمَنْ يَشاءُ الذُّكُورَ « 5 » . آنچه را خداوند هبه ناميده به سپاسگزارى سزامندتر و به پذيرش نيكو ، شايسته‌تر است .

( 1 ) . مجادله / 22 : قومى را نيابى كه به خدا و روز بازپسين ايمان داشته باشند و كسانى را كه با خدا و پيامبرش مخالفت كرده‌اند ، هرچند پدرانشان يا پسرانشان يا برادرانشان يا عشيرهء آنان باشند ، دوست بدارند . ( 2 ) . بقره / 216 : چه‌بسا چيزى را دوست مىداريد ، در حالى كه آن براى شما بد است . ( 3 ) . نساء / 19 : پس چه‌بسا چيزى را خوش نمىداريد و خدا در آن مصلحت فراوان قرار مىدهد . ( 4 ) . مصححان متن عربى آورده‌اند كه در روايت ابن قتيبه در اين‌جا به‌جاى « ضيفا » عبارت « منحا » آمده است . مترجم نيز ترجمه را براساس روايت ابن قتيبه انجام داده است - م . ( 5 ) . شورى / 49 : به هركس بخواهد فرزند دختر و به هركس بخواهد فرزند پسر مىدهد .