اقتباس از قرآن كريم ( فارسى ) — الصفحة ٢٥٤

فصل [ 1 ] : پاسخ‌هايى از نسل نخست و سلف صالح

دربارهء چيزى از شعبى پرسيدند . گفت : نمىدانم . گفتند : آيا از گفتن نمىدانم شرم نمىكنى [ در حالى كه فقيه عراق هستى ؟ گفت : فرشتگان نيز شرم نكردند ] « 1 » هنگامى كه گفتند :

سُبْحانَكَ لا عِلْمَ لَنا إِلَّا ما عَلَّمْتَنا . « 2 »

روزى وليد بن عبد الملك گفت : چون خلافت به كسى رسد بهشت برايش واجب شود .

آن‌گاه عمر بن عبد العزيز گفت : لَيْسَ بِأَمانِيِّكُمْ وَ لا أَمانِيِّ أَهْلِ الْكِتابِ مَنْ يَعْمَلْ سُوءاً يُجْزَ بِهِ . « 3 »

چون سليمان بن عبد الملك آمد ، مردم به حضور او مىآمدند و تنها ابو حازم حضور نيافت . سليمان در پى او فرستاد . او به نزد سليمان آمد و باهم سخن به درازا كشاندند . سليمان پرسيد : اى ابو حازم ، برترين كارها چيست ؟ گفت : صدقه‌اى كه در آن آزارى نباشد . « 4 » سليمان ديگر بار پرسيد : آيا دوست دارى همواره همدم من باشى ؟ گفت : بيم آن دارم كه به تو چيزى بگويم كه خداوند مرا به واسطهء آن « دوچندان [ عذاب ] در زندگى و دوچندان [ پس از ] مرگ » « 5 » دهد . در اين هنگام يكى از همنشينان به وى گفت : به امير مؤمنان بد سخنى گفتى . ابو حازم گفت : خداوند از آگاهان پيمان ستانده است كه حق را براى مردم آشكار سازند و آن را پنهان ندارند . « 6 » سپس سليمان گفت : كاش مىدانستم در نزد خداوند ما را چه سزاست ؟ ابو حازم گفت :

پرسش خود را بر قرآن عرضه بدار كه فرمود : إِنَّ الْأَبْرارَ لَفِي نَعِيمٍ * وَ إِنَّ الْفُجَّارَ لَفِي جَحِيمٍ « 7 » .

سليمان پرسيد : پس رحمت خداوند كجاست ؟ ابو حازم پاسخ داد : « نزديك به نيكوكاران » . « 8 »

مردى نزد صلة بن اشيم آمد و در حالى كه خوراكى نزد او بود ، خبر مرگ برادرش را به وى داد . صله به او گفت : بفرماييد ! مرد از او در شگفت شد و گفت : آيا كسى پيش از من خبر

( 1 ) . اين قسمت به استناد آنچه در نثر الدر آمده تصحيح شده است - ت . ( 2 ) . بقره / 32 : منزهى تو ، ما را جز آنچه خود به ما آموخته‌اى هيچ دانشى نيست . اين روايت را با تفاوت‌هايى چند بنگريد در : پاورقى امالى ابن دريد ، ص 163 ؛ نثر الدر ، ج 2 ، ص 179 - ت . ( 3 ) . نساء / 123 : به دلخواه شما و به دلخواه اهل كتاب نيست . هركس بدى كند در برابر آن كيفر مىبيند . ( 4 ) . اشاره به آيهء 263 سورهء بقره : قَوْلٌ مَعْرُوفٌ وَ مَغْفِرَةٌ خَيْرٌ مِنْ صَدَقَةٍ يَتْبَعُها أَذىً - ت . ( 5 ) . اقتباس از آيهء 75 سورهء اسراء : ضِعْفَ الْحَياةِ وَ ضِعْفَ الْمَماتِ - م . ( 6 ) . اشاره به آيهء 187 سورهء آل عمران : لَتُبَيِّنُنَّهُ لِلنَّاسِ وَ لا تَكْتُمُونَهُ - ت . ( 7 ) . انفظار / 13 و 14 : قطعا نيكان به بهشت اندرند و بىشك بدكاران در دوزخند . ( 8 ) . اقتباس از آيهء 56 سورهء اعراف : قَرِيبٌ مِنَ الْمُحْسِنِينَ . روايت فوق را نيز بنگريد در : مروج الذهب ، ج 3 ، ص 177 ؛ الامامة و السياسة ، ج 2 ، ص 106 ؛ حلية الاولياء ، ج 3 ، ص 23 - ت .