اقتباس از قرآن كريم ( فارسى ) — الصفحة ٢٥٢

فصل [ 1 ] : پاسخ‌هايى از نسل نخست و سلف صالح

أَمْرِ اللَّهِ « 1 » . به خداوند سوگند ، تو نه با طايفهء سركش بودى و نه با آنان كه در برابرشان سركشى كردند .

از صعصعه پرسيدند : از كجا مىآيى ؟ گفت : از وادىاى دور . پرسيدند : تو را آهنگ كجاست ؟ گفت : خانهء كهن . « 2 »

معاويه به مردى از يمن گفت : چقدر طايفهء تو نادان بودند ، چه زمانى كه زنى را فرمانرواى خويش گرفتند و چه زمانى كه گفتند : رَبَّنا باعِدْ بَيْنَ أَسْفارِنا وَ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ « 3 » .

آن مرد در پاسخ گفت : از آنان نادان‌تر طايفهء تو هستند كه چون پيامبرشان آنان را به راه درستشان خواند گفتند : اللَّهُمَّ إِنْ كانَ هذا هُوَ الْحَقَّ مِنْ عِنْدِكَ فَأَمْطِرْ عَلَيْنا حِجارَةً مِنَ السَّماءِ أَوِ ائْتِنا بِعَذابٍ أَلِيمٍ « 4 » و خداوند پس از آن ، اين آيه را فروفرستاد : سَأَلَ سائِلٌ بِعَذابٍ واقِعٍ . « 5 »

به ابن عباس گفتند : مختار بن عبيد اللّه مدعى است به او وحى مىشود . گفت : مختار درست گفته است ، با اين سخن خداوند كه مىفرمايد : وَ إِنَّ الشَّياطِينَ لَيُوحُونَ إِلى أَوْلِيائِهِمْ . « 6 »

وهب بن منبه گفته است : عبد اللّه بن زبير مرد زشت‌رويى از ما را كه به پير زشت‌چهرهء يمن معروف بود ، بر يمن گماشت . يك‌بار در حالى كه عبد اللّه بن خالد بن اسيد نيز نزد ابن زبير بود به حضور او رسيدم . عبد اللّه از من پرسيد : با پير زشت‌روى يمن چطوريد ؟ امّا من پاسخى ندادم . او چند بار تكرار كرد و چون فراوان پرسيد : گفتم : وَ أَسْلَمْتُ مَعَ سُلَيْمانَ لِلَّهِ . « 7 » اما بگو پيرزن زشت‌روى قريش چه كرده است ؟ گفت : پيرزن زشت‌روى قريش كيست ؟ گفتم :

( 1 ) . حجرات / 9 : و اگر دو طايفه از مؤمنان باهم بجنگند ميان آن دو را اصلاح دهيد و اگر باز يكى از آن دو بر ديگرى تعدى كرد با آن‌كه تعدى مىكند بجنگيد تا به فرمان خدا بازگردد . ( 2 ) . اشاره است به آيه‌هاى 27 و 29 از سورهء حج : وَ أَذِّنْ فِي النَّاسِ بِالْحَجِّ يَأْتُوكَ رِجالًا وَ عَلى كُلِّ ضامِرٍ يَأْتِينَ مِنْ كُلِّ فَجٍّ عَمِيقٍ و وَ لْيَطَّوَّفُوا بِالْبَيْتِ الْعَتِيقِ . ( 3 ) . سبأ / 19 : پروردگارا ، ميان منزل‌هاى سفرهايمان فاصله انداز . ( 4 ) . انفال / 32 : و ياد كن هنگامى را كه گفتند خدايا اگر اين كتاب همان حق از جانب تو است پس بر ما از آسمان سنگ‌هايى بباران يا عذابى دردناك بر سر ما بياور . ( 5 ) . معارج / 1 : پرسنده‌اى از عذاب واقع شونده‌اى پرسيد . ( 6 ) . انعام / 121 : و در حقيقت شيطان‌ها به دوستان خود وسوسه مىكنند . ( 7 ) . نمل / 44 : و اينك با سليمان در برابر خدا تسليم شدم .