اقتباس از قرآن كريم ( فارسى ) — الصفحة ٢٣٩

فصل [ 1 ] : دربارهء فضيلت زبان و سخنورى

باب سيزدهم دربارهء سخن ، سخنورى و ميوه‌هاى فصاحت

باب سيزدهم دربارهء سخن ، سخنورى و ميوه‌هاى فصاحت

فصل [ 1 ] : دربارهء فضيلت زبان و سخنورى

فصل [ 1 ] : دربارهء فضيلت زبان و سخنورى

خداوند - تعالى - از آزمون بزرگ خود در آموزش بلاغت و بيان و از نعمت گرانسنگ خويش در گويا ساختن زبان ياد كرده و فرموده است : الرَّحْمنُ * عَلَّمَ الْقُرْآنَ * خَلَقَ الْإِنْسانَ * عَلَّمَهُ الْبَيانَ « 1 » و هذا بَيانٌ لِلنَّاسِ . « 2 »

همو قرآن را به بلاغت و سخن‌آورى و به بيان نكو و رسايى كامل ستوده و آن را فرقان ناميده و فرموده است : بِلِسانٍ عَرَبِيٍّ مُبِينٍ « 3 » ، وَ كَذلِكَ أَنْزَلْناهُ قُرْآناً عَرَبِيًّا « 4 » ، وَ نَزَّلْنا عَلَيْكَ الْكِتابَ تِبْياناً لِكُلِّ شَيْءٍ « 5 » ، وَ كُلَّ شَيْءٍ فَصَّلْناهُ تَفْصِيلًا « 6 » و وَ لَوْ نَزَّلْناهُ عَلى بَعْضِ الْأَعْجَمِينَ * فَقَرَأَهُ عَلَيْهِمْ ما كانُوا بِهِ مُؤْمِنِينَ . « 7 »

( 1 ) . الرحمن / 1 - 4 : رحمان ، قرآن را ياد داد . انسان را آفريد . به او بيان آموخت . ( 2 ) . آل عمران / 138 : اين براى مردم بيانى است . ( 3 ) . شعراء / 195 : به زبان عربى ناب . ( 4 ) . طه / 113 : و اين‌گونه آن را قرآنى عربى نازل كرديم . ( 5 ) . نحل / 89 : و اين كتاب را كه روشنگر هرچيزى است بر تو نازل كرديم . ( 6 ) . اسراء / 12 : و هرچيزى را به روشنى بازنموديم . ( 7 ) . شعراء / 198 و 199 : و اگر آن را بر برخى از غير عرب‌زبانان نازل مىكرديم و پيامبر آن را بر ايشان مىخواند به آن ايمان نمىآوردند .