اقتباس از قرآن كريم ( فارسى ) — الصفحة ٢٠٠
فصل [ 2 ] : ناسپاسى
عَنْ سَواءِ السَّبِيلِ « 1 » و قُلْ لا أَتَّبِعُ أَهْواءَكُمْ قَدْ ضَلَلْتُ إِذاً وَ ما أَنَا مِنَ الْمُهْتَدِينَ « 2 » .
فصل [ 2 ] : ناسپاسى
فصل [ 2 ] : ناسپاسى
يكى از فرزانگان گفته است : ناسپاسى نعمت‌ها سرشتى نهاده در انسان است . خداوند فرمود : إِنَّ الْإِنْسانَ لَكَفُورٌ « 3 » و إِنَّ الْإِنْسانَ لَظَلُومٌ كَفَّارٌ . « 4 »
حسن بصرى دربارهء آيهء إِنَّ الْإِنْسانَ لِرَبِّهِ لَكَنُودٌ « 5 » گفته : مقصود كسى است كه نعمت‌ها را از ياد مىبرد ، ولى مصيبت‌ها را به ياد دارد .
شاعرى گفته است :
يا ايها الظالم فى فعله * و الظلم مردود على من ظلم
الى متى انت و حتى متى * تشكو المصائب و تنسى النعم « 6 »
به سليمان بن جعفر بن ابى جعفر خبر رسيد كه ابراهيم بن مهدى گفته است : به خدا سوگند ، مأمون نه به پاس پيوند خانوادگى از من گذشت و نه از سر تقرب به خداوند از كشتنم دست بداشت ، بلكه براى او بازارى از عفو برپا شد و خوش نداشت اين بازار را به كشتن من از رونق اندازد . سليمان كه اين شنيد گفت : قُتِلَ الْإِنْسانُ ما أَكْفَرَهُ « 7 » ؛ مأمون به دليل توجه به برترى و آوازهء نكوى همين عفو و گذشت ، به پيروزى دست يافت . « پس هركه بخواهد بگرود و هركه بخواهد انكار كند » . « 8 » خداوند فرموده است : وَ مَنْ شَكَرَ فَإِنَّما يَشْكُرُ لِنَفْسِهِ وَ مَنْ كَفَرَ فَإِنَّ رَبِّي غَنِيٌّ كَرِيمٌ « 9 » .
( 1 ) . مائده / 77 : و از پى هوس‌هاى گروهى كه پيش از اين گمراه گشتند و بسيارى از مردم را گمراه كردند و خود از راه راست منحرف شدند نرويد . ( 2 ) . انعام / 56 : بگو : من از هوس‌هاى شما پيروى نمىكنم و گرنه گمراه شوم و از راه‌يافتگان نباشم . ( 3 ) . حج / 66 : قطعا كه انسان سخت ناسپاس است . ( 4 ) . ابراهيم / 34 : قطعا انسان ستم‌پيشهء ناسپاس است . ( 5 ) . عاديات / 6 : انسان نسبت به پروردگارش سخت ناسپاس است . ( 6 ) . اى كسى كه در كردار خويش ستم ورزيده‌اى ! و ستم به هركه ستم كند بازمىگردد . تا كى و تا كجا از گرفتارىها مىنالى و نعمت‌ها را از ياد مىبرى ؟ ( 7 ) . عبس / 17 : كشته باد انسان ! چه ناسپاس است . ( 8 ) . اقتباس از آيهء 29 سورهء كهف : فَمَنْ شاءَ فَلْيُؤْمِنْ وَ مَنْ شاءَ فَلْيَكْفُرْ - م . ( 9 ) . نمل / 40 : هركه سپاس گزارد تنها به سود خويش سپاس مىگزارد و هركس ناسپاسى كند بىگمان پروردگارم