اقتباس از قرآن كريم ( فارسى ) — الصفحة ١٩٠

فصل [ 17 ] : عبرت گرفتن

بيدارى بهره‌اى ندارد . « 1 »

فصل [ 16 ] : بردبارى

فصل [ 16 ] : بردبارى

حسن بصرى گفته است : خداوند هيچ پيامبرى از پيامبران خود را به ستايشى برتر از بردبارى نستوده است ؛ چرا كه او فرموده : إِنَّ إِبْراهِيمَ لَحَلِيمٌ أَوَّاهٌ مُنِيبٌ « 2 » ، و اين بدان معناست كه بردبارى در ميان مردم ، خويى گرانسنگ است .

يكى از عالمان گفته است : بردبارى از خرد برتر است ؛ زيرا خداوند به حلم ناميده شده ، امّا به عقل نام نيافته است .

در آيهء وَ إِذا خاطَبَهُمُ الْجاهِلُونَ قالُوا سَلاماً « 3 » فرمان به بردبارى از جانب خداوند است و همچنين است در آيهء وَ أَعْرِضْ عَنِ الْجاهِلِينَ « 4 » .

فصل [ 17 ] : عبرت گرفتن

فصل [ 17 ] : عبرت گرفتن

خداوند فرموده است : فَاعْتَبِرُوا يا أُولِي الْأَبْصارِ « 5 » و إِنَّ فِي ذلِكَ لَعِبْرَةً لِمَنْ يَخْشى « 6 » .

يكى از صالحان گفته است : از خانه‌ام كه بيرون مىروم هيچ چشمم بر چيزى نمىافتد مگر اين‌كه در آن خدا را بر من نعمتى است و مرا در آن عبرتى . او سپس اين آيه را تلاوت كرد : إِنَّ فِي ذلِكَ لَعِبْرَةً لِأُولِي الْأَبْصارِ . « 7 »

فضل بن عيسى رقاشى « 8 » در داستان‌هاى خود مىگفت : از زمين بپرس چه كسى نهرهايت را شكافته ، خاكت را برانگيخته ، درخت‌هايت را نشانده و ميوه‌هايت را چيده است ؟


( 1 ) . متن حديث چنين است : « رب صائم قائم ليس له من صومه الا الجوع و من قيامه الا السهر » . متن را بنگريد در : سنن الدارمى ، ج 2 ، ص 390 ؛ مصباح الزجاجة ، ج 2 ، ص 69 ؛ نسائى ، السنن الكبرى ، ج 2 ، ص 239 ؛ سنن ابن ماجه ، ج 1 ، ص 539 ؛ مسند احمد ، ج 2 ، ص 441 ؛ مسند الشهاب ، ج 2 ، ص 309 ؛ الترغيب و الترهيب ، ج 2 ، ص 95 - م . ( 2 ) . هود / 75 : ابراهيم بردبار و نرمدل و بازگشت‌كنندهء به سوى خدا بود . ( 3 ) . فرقان / 63 : و چون نادانان ايشان را طرف خطاب قرار دهند به ملايمت پاسخ مىدهند . ( 4 ) . اعراف / 199 : و از نادانان رخ برتاب . ( 5 ) . حشر / 2 : پس اى ديده‌وران ، عبرت گيريد . ( 6 ) . نازعات / 26 : در حقيقت براى هركس كه از خدا بترسد در اين ماجرا عبرتى است . ( 7 ) . آل عمران / 13 و نور / 44 : يقينا در اين ماجرا براى صاحبان بينش عبرتى است . ( 8 ) . فضل بن عيسى بن ابان رقاشى واعظ بصرى از رجال معتزله بود . برخى او را ثقه خوانده و نسائى او را ضعيف دانسته است . بنگريد به : تهذيب التهذيب ، ج 8 ، ص 283 - ت .