تقويم الايمان وشرحه كشف الحقائق للعلوي ( تعليقات النوري ) — الصفحة ١٢٩

ميرداماد از زبان فياض لاهيجى

بود خيال عدوى تو همسرىّ تو را * نظير دعوى همبالى هما از خاد

ضعيف پايه‌ترست از قواى جسماني * قوىترست ز نفس مجرّد أجساد

* * *

اگر به عهد تو بودى محقّق حلّى * فرا گرفتى از تو قواعد ارشاد

رجوع جمله خلايق به توست در دنيا * چنان كه روز قيامت به مبدأست ومعاد

تو چون افاده نمايى هزار شيخ مفيد * كشد به دامن خاطر لطيفه‌هاى مفاد

قضا به محضر تقدير مهر ثبت نكرد * رقم ز نام تو تا بهر طغريش ننهاد

به دشت ذهن چو تازى سمند فطنت را * پى شكار غزالان قدس چون صيّاد

كمند فكر كنى حلقه حلقه در كف فهم * چو زلف خم به خم مهوشان حور نژاد

شكار معنى بكر آن قدر كنى كه شود * حوالي در وبأم خيال قدس آباد

ز جهل تيره‌دلان را شفا به قانون داد * اشاره‌اى كه نمودى پى نجات معاد

بسان نقطهء سهو اين نجوم را حك كن * چو درنوردى طومارهاى سبع شداد

* * *

محبّت تو به هر سينه حصّه‌اى دارد * بسان نوع كه ساريست در همه افراد

اگر چه علم عرض شد وليك در معنى * چو جزء ذاتي با جوهر تو شد ايجاد

به ذات تو همه أوضاع شرع ودين محتاج * چو حاجتي كه به سوى صور بود ز مواد

قوام دين به تو شد چون قوام جنس به فصل * هميشه نوع شريعت ز تو محصّل باد

ز توست كشور إيران خلاصهء عالم * ز توست شهر صفاهان به رتبه خير بلاد

تبارك اللّه أزين گلشن بهشت آيين * كه مىدهد به صفا از بهشت رضوان ياد

قضا چو زد رقم اين سواد شد معلوم * كه كار دست چپ اوست روضهء شدّاد

ز آبروى ارم آب مىدهد دوران * به چارباغ صفاهان به گلبن وشمشاد

بهشت روى زمينت از آن بود كه مدام * در أو كسى كه بود نيست از بهشتش ياد

* * *

شها مقدّس از آنى كه فكر همچو منى * ستايش تو كند با قصور استعداد

تو را عظيم بود شأن وگر نه من در مدح * هزار بار به حسّان گرفته‌ام ايراد

ز خجلت تو دهانم چو غنچه شد بسته * وگر نه سبحان دارد فصاحت از من ياد