اسرار الصلوة ( فارسي ) — الصفحة ٧٢

در بيان اينكه تكرار گناهان صغيره از جملهء كبائر است

بزرگ خواهد بود همچنين گناه كبيره هر اندازه كه ارتكابش در نظر عارف بزرگ آيد نزد خدا كوچك خواهد بود ، گذشته از اينكه بعضى از گناهان ، صغيره و بعضى ، كبيره دانسته شده اين از باب فضل است ، و الا در واقع و نفس الامر به حكم عقل هر مخالفتى با امر مولا كبيره بوده و مرتكبش مستحق آتش است ، بلكه اين حكم هر چيزى است كه شارع از آن منع نموده و لو بكراهت ، و بلكه حكم هر مباحى است كه سبب غفلت انسان از ياد خدا شود و بلكه اشتغال به غير خدا و لو انسان از ياد خدا هم غافل نباشد همين حكم را دارد و پس از اينكه عقل حضور خدا را و عظمت و لطف و طلب او از بنده به انس با خود را تصور نمود هر آنچه كه مخالف با اين طلب باشد و لو عدم اهتمام به اين امر به حكم عقل گناهى بس بزرگ خواهد بود .

بعبارت ديگر پشت نمودن بر ملك و سلطانى كه همهء نعمتها از او است آن هم در حضور او ، و اشتغال بدشمن او را عقل گناه كبيره مىداند و لكن ذات اقدس حق با بزرگوارى و فضل خود براى گناهان كوچك و مكروهات و مباحات عقوبتى مقرر نداشته ، و با ملاحظهء همين بزرگوارى و فضل او است كه حكم عقل همهء اين مراتب را قبيح مىداند ، و خلاصهء كلام آنكه عقل همهء مخالفتهاى با امر مولا را كبيره مىداند ولى فضل و بخشش او بعضى را كوچك شمرده ولى به شرطى كه بنده آنها را كوچك نشمارد .

از امام صادق عليه السّلام رسيده كه آن حضرت از رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله روايت نموده كه فرمود : بپرهيزيد كوچكهاى از گناهان را كه آنها بخشيده نمىشود ، گفته شد آن گناهان حقيريكه بخشيده نميشود كدام