اسرار الصلوة ( فارسي )
- المؤلف: ميرزا جواد آغا الملكي التبريزي
- الوفاة: 1343
- القسم: الأخلاق والعرفان
- الناشر: انتشارات پيام آزادى
فهرس الكتاب
- در بيان بعضى از اسرار طهارت
- در اشاره به آنچه كه عاقل را از تفكر در حقيقت طهارت لازم مىآيد
- در آداب ظاهرى تخلى
- در عبرت و تفكر در امر تخلى
- در بيان اينكه عبرت و تفكر در اين امور سبب توفيق انسان در كارهاى خير ديگر مىشود .
- در بيان اين معنا كه هر عملى از اعمال انسان در قلب اثرى از خود بر جاى مىگذارد .
- در بيان معناى الهام و وسوسه و زمينهء پيدايش هر يك از اين دو
- در بيان معناى واقعى اين حديث نبوى كه فرمود : يا مبدل السيئات باضعافها من الحسنات
- در بيان فرق بين رجاء ، و امل ، و امنيه
- فرمايش امام صادق عليه السّلام در باب تخلى و بيان حكمت پروردگار در اين زمينه
- در بيان سهولت شارع در امر طهارت و علت آن
- نقل سخنى از قاضى سعيد در اين باب
- در بيان حياء بنده از خداوند در قيامت
- در بيان شدت قبح مخالفت بنده با خداوند
- در بيان لطف و عنايت حق تعالى نسبت به بنده و دعوت او گناهكاران را به توبه
- در بيان كفران بنده نعمت دعوت پروردگار را و حسرت او در قيامت از اين امر
- در بيان اندكى از انواع عذاب گناهكاران كه در كتاب و سنت آمده است
- در بيان آداب ظاهرى وضو
- در بيان دعاهائى كه براى هنگام وضو گرفتن رسيده است
- در فضيلت مسواك زدن و فوائد و كيفيت و اوقات آن
- در بيان عبرتى كه از اين سنت بايد گرفت
- در بيان حديثى از پيامبر در فضيلت مسواك
- در بيان اينكه در وضو ابتدا بايد با دست راست شروع نمود
- در بيان عبرتى كه از اين امر بايد گرفت
- در استفاده لزوم طهارت قلب از طهارت بدن
- در بيان اينكه توبه بمنزلهء طهارت باطن انسان است
- در بيان مراتب توبه
- در بيان علت مهلت دادن خدا بنده را در انجام گناه
- در بيان اينكه تمام موجودات عالم در حال توبه و بازگشت بسوى خدا هستند
- در بيان اينكه انسان در تمام حالات محتاج به توبه است
- در بيان اقسام گناهان نسبت به توبه
- در بيان گناهان كبيره
- علت اختلاف روايات در باب گناهان كبيره
- در بيان اينكه تكرار گناهان صغيره از جملهء كبائر است
- در بيان جواز اظهار گناه به شرط اينكه بخاطر علاج نفس باشد
- در بيان اعمالى كه سبب محو آثار گناهان مىشود
- در بيان اسباب توبه
- در بيان اينكه ياد مرگ سبب پرهيز از گناه مىشود
- در بيان حالات بعضى از بزرگان در راه مبارزه با نفس
- در بيان محاسبهء نفس
- در بيان اصول طاعات و معاصى
- در بيان كيفيت توبه
- داستان توبهء داود پيامبر
- داستان جوان نباش
- در بيان موارد وجوب وضوء
- در بيان غسل و حكمت آن
- در بيان اين معنا كه مقصود از همهء اين اعمال ظاهرى امر معنوى و تصفيهء باطن است
- در بيان موارد استحباب غسل
- در بيان حمام و عبرتى كه بايد از آن گرفت
- در بيان اين معنا كه مؤمن بايد در همهء امور امر آخرت را بر امور دنيائى مقدم بدارد
- در ازالهء موى از بدن
- در گرفتن ناخن
- در گرفتن شارب و گذاشتن ريش
- در بيان حرمت تشبّه به كفار و دشمنان خدا
- در بيان عطر زدن
- در بيان تيمّم و فلسفهء آن
- در بيان لباس پوشيدن
- در بيان تشبّه به كفار در لباس پوشيدن
- در بيان اين معنا كه مؤمن مىبايست لباسش در حد وسط باشد
- در بيان محرمات و مكروهات و مستحبات لباس نماز گزار
- حديثى از امام صادق عليه السّلام در باب لباس
- در بيان حرمت عيب جوئى از ديگران و اشتغال انسان به رفع عيوب خود
- در بيان اينكه مؤمن خود را از همه بدتر ميداند و توضيح اين معنا
- در مستحبات لباس پوشيدن
- در بيان اوقات و اينكه اوقات در قيامت به صورت اعيان در خواهد آمد
- در بيان اينكه براى هر چيزى در هر عالمى صورتى متناسب با آن عالم است
- در بيان اينكه عمر بمنزلهء سرمايهء انسانى است
- در بيان اهتمام به اوقات شريفه
- در بيان معناى واقعى عيد و وظيفهء مؤمن در آن روز
- در بيان حالات مؤمنين در روز عيد
- زبان حال مؤمن در روز عيد كه از سيد ابن طاووس رسيده است
- در بيان اينكه از آداب عيد ، رسيدن خدمت امام و ولى امر است
- در بيان اينكه در زمان حكومت جور هر عيدى براى آل محمد صلَّى اللَّه عليه و آله سبب تجديد حزن است
- در بيان اينكه هر روزى از روزهاى هفته متعلق به يكى از معصومين عليهم السّلام است
- در بيان فضيلت ليالى قدر و وظيفهء مؤمن در اين شبها
- در ايام مواليد
- در فضيلت دوستى و دشمنى بخاطر خدا
- در فضيلت عيد غدير و وظيفهء شيعيان در اين روز
- در ايام شهادت پيشوايان دين و وظيفهء مؤمن در اين روزها
- در بيان مصيبت سيد الشهداء و عظمت تاسوعا و عاشورا
- در بيان امورى كه در هر ماه يك مرتبه واقع مىشود
- در فضيلت روز جمعه و وظيفهء مؤمن در اين روز
- در فضيلت ساعت آخر روز جمعه
- در بيان وقت نمازهاى واجب
- در بيان فضيلت نمازهاى نافله و تأكيد در اين مورد و وقت هر يك از نوافل
- مكان نماز گزار و تأكيد شارع بر حضور در مساجد
- در معناى اينكه مسجد خانهء خدا است
- در بيان قبح عدم اجابت دعوت پروردگار براى حضور در مساجد
- در آداب حضور در مسجد
- در بيان آداب ظاهرى مسجد
- در بيان معناى نماز
- در بيان اين معنا كه نماز اگر آنچنانكه شايسته است انجام شود آدمى را از فحشاء و منكرات باز ميدارد
- در بيان آياتى كه گوياى اين حقيقت است كه مقصود از نماز تنها اعمال ظاهرى آن نيست
- در بيان آنچه كه از بعضى از معصومين عليهم السّلام در هنگام نماز رسيده است
- در بيان احوالى كه نماز بواسطهء آنها كامل مىشود
- در بيان حقيقت معناى حضور قلب
- در بيان حقيقت تفهم و دريافتن
- در بيان موانع حضور قلب و مراتب آن
- در بيان رو به قبله ايستادن
- در بيان اين معنا كه پس از ايمان به خدا ، خوف و رجاء اصل هر چيزى است
- در بيان مراتب خوف
- در بيان لزوم خوف و فضيلت آن و آيات و رواياتى كه در اين باب رسيده است
- در بيان نمونه اى از حالات خائفين
- در بيان سخنى از امام على عليه السّلام در اين باب
- داستان اصمعى و امام چهارم عليه السّلام در مسجد الحرام
- داستانى از شب زنده دارى مولا على عليه السّلام
- در بيان نزول آيهء اول سورهء حج در غزوهء بنى المصطلق بر پيامبر صلَّى اللَّه عليه و آله و حالات ياران آن حضرت
- در معناى آيهء و لها سبعة ابواب و نقل روايتى در اين باب
- در تحريص و ترغيب به كسب خوف و بر حذر بودن از غرور
- در بيان علاج خوف
- در بيان اقسام خوف
- در بيان خوف از سوء خاتمهء كار انسان
- در بيان مجدد اين معنا كه براى هر چيزى در هر عالمى صورتى متناسب با آن عالم است
- در بيان اين معنا كه ثواب و عقاب چيزى جز مقتضيات صفات و افعال خود انسان نيست و جواب شبهه اى در اين باب
- در بيان امورى كه سبب سوء خاتمهء كار انسان مىشود
- در بيان آنچه كه باعث نجات انسان از اين خطر بزرگ ميگردد
- در بيان رجاء و اميدوارى و حقيقت آن
- در بيان مراتب رجاء
- در معناى حسن ظن به خدا
- در بيان اسباب رجاء و اميدوارى و آيات و رواياتى كه در اين باب رسيده است
- در بيان اين معنا كه بعضى از گرفتاريها كفارهء گناهان مؤمن است
- داستان آن اعرابى كه خدمت پيامبر صلَّى اللَّه عليه و آله رسيد و حسن ظن او به خدا
- در بيان اين معنا كه فقيه كسى است كه مردم را نه از رحمت خدا نااميد و نه از مكر او ايمن گرداند
- دربارهء قيام و حقيقت آن
- دربارهء نيت و حقيقت آن
- در بيان نهى از شريك قرار دادن غير خدا در عبادت
- در رد سخن كسانى كه عبادت بخاطر ترس از عذاب و يا طمع در بهشت را مردود دانسته‌اند
- در بيان نشانه‌هاى وجود شرك
- در بيان مراتب اخلاص
- فرمايش امام صادق در باب اخلاص
- در بيان اين معنا كه اگر ما بهره اى از عبادات خود نميگيريم بخاطر عدم خلوص نيت ما است
- در بيان اذان و اقامه
- در بيان رواياتى كه در فضيلت گفتن اذان رسيده است
- در بيان مطالبى در رفع بعيد شمردن بعضى از روايات
- در حكم اذان و اقامه
- در آداب گفتن اذان و اقامه
- در عبرتهاى اذان و اقامه
- در اينكه معرفت بمنزلهء بذر مشاهده است
- در بيان اين معنا كه اذان بمنزلهء دعوت براى ملاقات با پروردگار است
- در بيان معناى فصل ، فصل اذان و اقامه
- در بيان حقيقت نماز
- در اين كه مقصود از نماز حقيقت نماز است نه صورت ظاهرى آن و بيان دلايلى بر اين مطلب
- در بيان اين معنا كه حقيقت نماز به وجود شش معنا است كه براى نمازگزار كامل مىشود و بيان آنها
- در بيان حضور قلب
- در مراتب اشتغال به دنيا و علاج آن
- در مذمت محبت دنيا
- در بيان حالاتى كه بحضور قلب در نماز كمك مىكند
- در بيان مراتب حضور قلب
- در بيان تفهم و دريافتن معناى اذكار و افعال نماز و اهميت آن
- در بيان تعظيم ذات اقدس حق در حال نماز
- در بيان حالاتى كه از بزرگان دين در حال نماز مشاهده شده است
- در بيان هيبت پروردگار
- در بيان حياء و شرمسارى ، و رجاء و اميدوارى در هنگام نماز
- در بيان تكبير و كيفيت آن
- در بيان تكبيرات واجب و مستحب و دعاهائى كه در اين باب رسيده است
- در بيان حقيقت تكبير
- در بيان حقيقت قيام
- در بيان حقيقت استعاذه
- در بيان قرائت در نماز و اهميت آن
- در نهى از وسواس در قرائت
- در بيان حجابهائى كه براى انسان در قرائت نماز پيش مىآيد
- در بيان امورى كه قارى قرآن براى دريافت اسرار آن بدان نيازمند است
- در بيان روش تفكر و تأمل در آيات قرآنى و بيان چند نمونه از آيات قرآن
- در بيان تأمل و تفكر در اسماء خداوند
- در بيان تأثر قارى قرآن در هنگام قرائت
- در بيان مراتب حالات قارى قرآن
- در بيان مراتبى كه براى قاريان قرآن هست
- در بيان خلاصه اى از تفسير سورهء حمد
- در بيان بسم اللَّه و حروف آن
- در بيان اين معنا كه حروف هم در مقابل ساير عوالم براى خود عالمى دارد
- در معناى كلمهء شريفهء اللَّه
- در معناى رحمان و رحيم
- در بيان اين معنا كه در بعضى از روايات رحمان به دنيا و رحيم به آخرت اضافه شده است
- بهرهء بنده از صفت رحمانيت خداوندى
- در حقيقت استعانت به اسم اللَّه
- در معناى كلمهء « اسم »
- در بيان مراتب اسماء پروردگار
- در بيان حقيقت تسميه
- در بيان حقيقت اسماء خداوند و بيان رواياتى در اين باب
- در اينكه اهل بيت اسماء حسناى الهى هستند
- در بيان مطالبى راجع به بسم اللَّه
- در بيان بهرهء بنده از اسماء و صفات خداوند
- در معناى الحمد للَّه
- در بيان اين معنا كه هر چه حمد و ستايشى در عالم هست از آن ذات اقدس حق است
- در بيان حالات بنده در هنگام گفتن الحمد للَّه
- در بيان معناى « رب العالمين »
- در معناى « عالمين »
- در بيان اخبار و رواياتى كه در اين باب رسيده است
- در بيان توحيد حق تعالى در ربوبيت
- در بيان توجه به ربوبيت حضرت حق نسبت بهمهء عوالم
- در معناى الرحمن الرحيم
- در معناى مالك يوم الدين
- در بيان حالات مردم در قيامت
- در بيان مطالبى راجع به اسماء پنجگانهء خداوند كه در اول سورهء حمد آمده است
- در معناى « اياك نعبد »
- در اينكه چرا « نعبد » به صيغهء جمع آمده است
- در بيان حقيقت عبوديت
- در معناى « اياك نستعين »
- در بيان آنچه كه كمال استعانت با توجه به آنها ميسر مىشود
- در معناى اهدنا الصراط المستقيم
- در معناى صراط مستقيم و رواياتى كه در اين باب رسيده
- در بيان اينكه صفات و افعال هر كس تعيين كنندهء راه و صراط او است
- در بيان معناى صراط مستقيم اگر مراد از آن را صورت انسانيت بدانيم
- در اينكه صراط مستقيم نسبت به همه يكى نيست و هر كس صراط مستقيمى مخصوص به خود دارد
- در اينكه تمام موجودات عالم بر صراط مستقيم در حركت هستند بجز انسان كه پس از تكليف خودش صراط و راه خودش را انتخاب مىكند
- در معناى رواياتى كه مقصود از صراط مستقيم را على ابن ابى طالب دانسته است
- در معناى صراط الذين انعمت عليهم
- در معناى غير المغضوب عليهم
- در فضيلت سورهء فاتحة الكتاب
- در معناى قل هو اللَّه احد
- در معناى اللَّه الصمد
- در معناى لم يلد و لم يولد
- در بيان رواياتى كه در تفسير اين سوره آمده است
- در فضيلت سورهء قل هو اللَّه
- در تكبير ركوع و آنچه كه بايد از اين تكبير قصد نمود
- در حقيقت ركوع كه نفى هر حول و قوه اى براى خود است
- در معناى سر برداشتن از ركوع
- در بيان معناى سجده
- نقل فرمايشى از امام صادق عليه السّلام در باب سجده
- در بيان رواياتى كه در فضيلت سجده و اثرات آن آمده است
- در بيان حقيقت سجده
- در معناى تشهد
- در بيان كيفيت صلوات بر پيامبر صلَّى اللَّه عليه و آله
- در فضيلت صلوات بر پيامبر صلَّى اللَّه عليه و آله و آل آن بزرگوار و اهميت معرفت آنان
- در معناى سلام ، و حقيقت آن
- در بيان روايتى در باب نماز
- در بيان شباهتهاى نماز با روز قيامت
- در بيان انطباق نماز با كيفيت معراج پيامبر صلَّى اللَّه عليه و آله و تشريح آن در شب معراج
- در تعقيبات نماز
- در بيان فضيلت تفكر پس از هر نماز
- در بيان سجدهء شكر و انجام نوافل
- در بيان نماز شب و رواياتى كه در فضيلت آن آمده است
- در نهى از ترك نماز شب
- در بيان حيله‌هاى شيطان براى محروم ساختن انسان از دستيابى به اين فضيلت بزرگ
- در اينكه مؤمن مىبايست از ابتدا روز بفكر آماده ساختن خود براى انجام نماز شب باشد
- در آداب خوابيدن
- در آداب بيدار شدن از خواب براى نماز شب
- در بيان آداب نماز شب
- در بيان حقيقت استغفار
- در بيان اين معنا كه انسان بايد در حال مناجات حالش مطابق با گفتارش باشد
- در بيان مراتب عمل
- در بيان وقت انجام نماز شب
- عرض حالى از سيد ابن طاووس در جواب فرشته اى كه هر شب بندگان را بمناجات با پروردگار فرا ميخواند
- در بيان دعاها و مناجاتهاى بزرگان دين
- در بيان كيفيت مناجات با خداوند
- در باب نماز جماعت و وظيفهء امام و مأمومين نسبت به يكديگر
- در اتحاد قلوب مؤمنين و توجه شارع به اين امر
- در شرايط امام جماعت