اسرار الصلوة ( فارسي ) — الصفحة ٦١
در بيان علت مهلت دادن خدا بنده را در انجام گناه
در بيان علت مهلت دادن خدا بنده را در انجام گناه
زيرا كه خداوند بنده را در انجام گناه بيكى از دو جهت وا مىگذارد يكى اينكه به عزت او در قضائش و بر و نيكى او در پوشانيدن گناه و به حلم و بردباريش در مهلت دادن به خطا كار و به كرم و بزرگواريش در قبول عذر گناهكار و به فضل او در بخشش و مغفرت گناه معرفت پيدا كنى .
من مىگويم تفكر در اين احوال اشتغال از جهت گناه است و توبه به پيشگاه حضرت حق از جهت صفات و افعال است و اين يكى از وجوه سخن معصوم عليه السّلام است كه فرمود : آنان از دنيا به حمد و ثناء تو مشغول هستند .
او مىگويد جهت دوم از مهلت دادن خدا ببندگان در انجام خطا اينست كه حجتى بر عدالت خود داشته باشد و بنده را با حجت ، بر گناهش عقوبت كند .
و لطيفهء دوم اينكه بندهء بصير و صادق اگر در طلب گناهانش بر آيد براى خود حسنه و عمل خيرى نخواهد ديد زيرا كه از طرف خدا لطف و مرحمت ميبيند و از طرف خود گناه . به بيان ديگر فرد بصير و صادق جميع گناهانش را از جهت خود مىداند و خيرات و نيكىهايش را از طرف پروردگار ، بنابر اين او به گناهانش و خدا به نيكىهاى او اولى و سزاوارترند و بدين ترتيب اگر حقيقت حال را طلب كند حسنه اى براى خود نخواهد يافت .
و لطيفهء سوم اينكه بنده چون حكم را مشاهده كند آن مشاهده براى او جائى براى نيك شمردن نيكىها و زشت دانستن گناهان باقى نمىگذارد و اين بخاطر صعود او از مرتبهء جميع اين معانى به معناى