اسرار الصلوة ( فارسي ) — الصفحة ٣٨٣

در بيان مطالبى راجع به اسماء پنجگانهء خداوند كه در اول سورهء حمد آمده است

در بيان مطالبى راجع به اسماء پنجگانهء خداوند كه در اول سورهء حمد آمده است

مطلب ديگر اينكه براى اين اسماء پنجگانه كه عبارت از اللَّه ، و رحمن ، و رحيم ، و رب العالمين ، و مالك يوم الدين باشد نسبت به اصحاب يمين از متقين و پرهيزگاران در جلب بعضى از صفات نيك تأثير بسزائى است ، و قرائت اين اسماء سبب پيدايش خضوع و تذلل نسبت به خداى متعال و حياء و شرمسارى از او ، و خدمت و ذكر دائم و قطع طمع از غير او مىشود ، و ديگر هيچ رغبت و ميلى ، و خوف و ترسى براى بنده جز از ناحيهء حضرت حق تعالى نخواهد بود و تنها به رحمت آن رحمان رحيم اميدوار ، و چشم طلب به فضل و عنايت او خواهد داشت ، و مطمئن به وعده‌هاى او خواهد بود و به خير و نفعى كه بخواهد از جانب غير او باشد و يا ترسى از غير او ، هيچ التفاتى نخواهد داشت ، و تنها ترس و خوفش از عقوبت روز جزا و شدايد و هول و هراس آن روز ، و از عرضه بر خداوند و رسوائى نزد همگان خواهد بود چرا كه اين مطلب همانگونه كه در گذشته از امام صادق عليه السّلام نقل نموديم امرى بس بزرگ است ، اينها همه اش براى اصحاب يمين است و اما عارفان به خدا را در هنگام تلاوت اين اسماء تأثرات و تنقلات فاخره اى از انكشاف حقيقت اين اسماء و تجلى آن بر اسرار و ارواح و قلوبشان هست كه آنان را از مرتبهء علم اليقين بمرتبهء عين اليقين بالا ميبرد و از آن مرتبه ، بمرتبهء حق اليقين مىرساند .

و آنچه كه از امام صادق عليه السّلام روايت شده كه در حال تكرار آيهء مالك يوم الدين از هوش رفت ، و يا آنچه كه از امام سجاد عليه السّلام نقل شده كه هر گاه به اين آيه ميرسيد آن را تكرار ميكرد بگونه اى كه گويا در حال احتضار و مرگ است از همين باب است . و خلاصهء كلام آنكه عارفان باللَّه را هنگام ذكر اسماء حسناى خداوندى حالات عالى و لذات