اسرار الصلوة ( فارسي ) — الصفحة ٣٧٣
در بيان توحيد حق تعالى در ربوبيت
در بيان توحيد حق تعالى در ربوبيت
بهر حال به حكم عقل بر بنده واجب است كه پس از اينكه دانست كه پروردگارش در جميع عوالم و از جميع جهات كه حتى خود او هم از بسيارى از آنها غافل بوده است در صدد تربيت و پرورش او بوده و هست اين پروردگار مهربان را دوست بدارد و تا حدى كه در توان دارد به عبادات خود به خدمت او بپردازد و عباداتش خالص براى او باشد و به يگانگى او در ربوبيت معتقد و از مراقبت غير او در حركات و سكنات خود بر حذر باشد تا چه رسد بعبادت غير او ، و از غفلت و كوتاهى خود در پيشگاه او با توجه باينكه از تمام وجوه نيازمند به او ، و محتاج لطف و عنايت او است ، شرمسار و از اين كه ذات اقدس حق با اينكه در همهء جهات از او بىنياز است باز به ياد او است اظهار شرمندگى كند .
مطلب ديگر اينكه توحيد ذات اقدس حق در ربوبيتش مطلبى است كه علم و اعتقاد بدان بسيار نادر و گرانبها ، و عمل به آن بسيار دشوار است و كسانى كه بعلم و حال و عمل بدان دست يافته‌اند عارفان باللَّه و كاملين در صراط عبوديت هستند كه از ريا كارى و خود نمائىهائى كه عامهء مردم در اعمال و احوال و افعال خود بدان گرفتار هستند بدور ، و از هم و غم دنيا و ريا كارى در عبادات و توجه بمراقبت ديگران در حركات و سكنات خود خلاصى يافته‌اند ، و هر گاه اين صفات ملكهء انسان گشت ثمره اش پيدايش تعظيم ذات اقدس حق ، و انكسار و شرمسارى در برابر او ، و حيا و خشوع و سر افكندگى و بريدن از خلق ، و خود را از هر جهت نيازمند و فقير دانستن و احتراز اينكه در مرتبه اى از مراتب جلال حضرت ربوبى دچار شك و شبهه اى شود ، خواهد بود ، و اگر حقيقت معناى ربوبيت بر او منكشف شود ، و جميع اجزاء اين عوالم را از هر جهت تحت تربيت