اسرار الصلوة ( فارسي ) — الصفحة ٣٤٢

در بيان اين معنا كه حروف هم در مقابل ساير عوالم براى خود عالمى دارد

در بيان اين معنا كه حروف هم در مقابل ساير عوالم براى خود عالمى دارد

حروف به او متصل مىشوند و او جداى از بقيهء حروف است ، و خداوند همچنين است كه بندگان به او متصل مىشوند ، و او در جمع صفات از خلقش جدا است ، و معناى الف از الفت گرفته شده ، و پروردگار هم سبب الفت خلق است در كتاب كنز الدقايق هم مثل اين روايت آمده است .

ميگويم از اين اخبار و ديگر احاديث و رواياتى كه در اين زمينه رسيده دانسته مىشود كه حروف هم در قبال ساير عوالم ، براى خود عالمى دارد و ترتيب آن مطابق با ترتيب ديگر عوالم است ، و الف چنانست كه گويا دلالت بر واجب الوجود دارد و باء بر مخلوق اول ، كه همان عقل اول و نور اول كه نور پيامبر ما صلَّى اللَّه عليه و آله باشد دلالت مىكند و لذا از آن تعبير به « بهاء اللَّه » گرديده است ، زيرا بهاء به معناى حسن و جمال است ، و مخلوق اول عبارت از ظهور جمال پروردگار است ، بلكه اگر در معناى بهاء دقت كنيم مىبينيم كه آن عبارت از نور با هيبت و وقار است ، كه اين حقيقت ، مساوى با جمال و جلال ، و جامع آنها است ، و مرتبهء دوم ، مرتبهء « سين » است ، كه به « سناء اللَّه » تفسير شده است ، و سناء در لغت به معناى روشنى برقى است كه مىجهد و به معناى رفعت و والائى است ، و دلالت بر مرتبهء نفس كلى دارد ، سوم ، مرتبهء « ميم » است كه از دائرهء امكان حكايت مىكند ، و تفسير به « ملك » شده است ، بنابر اين عوالم سه تا است عالم عقل ، و عالم نفس ، و عالم ملك و شهادت ، اگر خواستى بگو :

عالم جبروت ، و ملكوت و ناسوت . اين مطالبى بود راجع به حروف بسم اللَّه .

در معناى كلمهء شريفهء اللَّه

و اما آنچه در تفسير كلمات بسم اللَّه آمده است ، يكى روايتى است