اسرار الصلوة ( فارسي ) — الصفحة ٢٧٣

فرمايش امام صادق در باب اخلاص

در بيان مراتب اخلاص

فرمايش امام صادق در باب اخلاص

نقل شده كه ميگويد در ايام عاشورا مجالس سوگوارى متعددى در اين شهر بر پا مىشد و من مىديدم كه نفسم بشركت در يكى از اين مجالس بيشتر از ديگر مجالس رغبت دارد و هر چه فكر ميكردم علت اين ترجيح برايم معلوم نمىشد ولى ميدانستم كه اين امر بدون علت نيست و در اين مجلس براى هواى نفس دخالتى هست ، تا اينكه پس از تأمل زياد برايم معلوم شد كه حضورم در اين مجلس از جميع جهات از هواى نفس بدور نبوده است .

بهر حال براى اخلاص مراتبى است كه تحصيل آن مراتب جز براى كسى كه خداوند بفضل خود او را هدايت كند و به او حكمت عطا نمايد و آن حكمت را براى او نور و مايهء شفاء او گرداند و حيله‌هاى نفسش را به او بنماياند و مداخل دشمن كفور و شرور او را به او نشان دهد و با لشگريان خود او را يارى نموده و استوار بدارد تا اينكه اعمالش از كليهء آفات خالص گردد ممكن نيست ، و آخرين درجهء اخلاص اينست كه عمل از شائبهء هر رغبت و ميلى حتى بامور اخروى خالص باشد و عبادت ، تنها و تنها لوجه اللَّه باشد و انگيزه اى جز محبت خدا ، و اينكه او سزاوار پرستش و عبادت است در ميان نباشد و لذا در روايات آمده است كه حقيقت اخلاص عبارت از اينست كه بگوئى پروردگار من اللَّه است و بعد همانگونه كه او دستور داده استوار بايستى و براى خدا عمل كنى بدون اينكه دوستدار اين باشى كه بر آن عمل نيك ستايش شوى .

و از امير المؤمنين عليه السّلام روايت شده كه فرمود خوشا به حال آن كس كه عبادت و دعايش را براى خدا خالص گرداند و قلبش را به آنچه كه ديدگانش مشاهده مىكند مشغول ندارد و به آنچه كه مىشنود از ياد خدا