اسرار الصلوة ( فارسي ) — الصفحة ٢٣٢

در بيان مجدد اين معنا كه براى هر چيزى در هر عالمى صورتى متناسب با آن عالم است

گناهان اصرار داشته باشد و بر اثر اصرار بر آن گناه و تكرار آن معصيت محبت آن گناه در دل او ريشه دوانيده و ياد آن گناه بر قلب او غلبه كرده باشد چون هنگام مرگ رسيد صورت آن گناه در نظرش مجسم شود و ميل به انجام آن در او پيدا شود و در همان حال كه وجه روحش به عالم طبيعت و روى دلش به سمت دنيا است جانش گرفته شود چنين كسى كه سرش را به طرف دنيا برگردانيده و قبض روح شده است از لقاء پروردگار محجوب خواهد بود و آنگاه كه انسان از خدايش محجوب گشت عذاب بر او نازل مىشود و آثار گناهانش ظاهر ميگردد ، چون انسان بر همان چيزى كه بر آن زندگى ميكرده ميميرد و بر آنچه كه بر آن مرده زنده مىشود ، يعنى حالش هنگام مرگ همان حالى است كه در زندگى از نور اعمال و ظلمت آن كه منشأ ثواب و عقاب و بلكه عين ثواب و عقاب است ولى به غير صورت جزائى آنها بر قلبش غلبه داشته است ، پس هر گاه كه صورت روح به عالم برزخ برگشت صورت آثار اعمال او هم به صورت برزخى و جزائى آن برمىگردد و ظلم مثلا بظلمت بدل مىشود و درهم و دينارهائى كه از بابت زكات نزد او بوده و از اداء آنها بخل مىورزيده آتشى مىشود كه پيشانى و پشت او با آنها داغ مىشود .

و ما در گذشته گفتيم كه براى هر چيزى در هر عالمى صورتى غير از صورت آن در عالم ديگر است و بيان داشتيم كه آنچه را كه انسان در خواب مىبيند و وقايعى را كه در آينده ميخواهد واقع شود و به صورت - هاى برزخى آن مشاهده كند از همين باب است ، و لذا آنان كه حقايق صورتهاى برزخى را مىدانند اين گونه رؤياها را تعبير مىكنند ، و قضيه