اسرار الصلوة ( فارسي ) — الصفحة ٢١٢

داستان اصمعى و امام چهارم عليه السّلام در مسجد الحرام

ان كان عفوك لا يرجوه ذو سرف * فمن يجود على العاصين بالنّعم

ترجمه : اى آنكه درمانده را آنگاه كه او را فرا خواند در تاريكى جواب گويد ، اى آنكه بلا و مصيبت و بيمارى را بر طرف ميكنى ميهمانان تو گرد خانه ات بعضى بخواب رفته و بعضى بيدارند ، ولى تو اى زنده و اى بيدار نخوابيده اى . اى پروردگار من با حزن و ترس و اضطراب تو را ميخوانم ، پس به حق بيت و حرم سوگند بر اين گريه‌ام رحم فرما ، اگر گناهكاران به عفو تو نبايد اميدى داشته باشند ، پس چه كسى است كه بر گناهكاران نعمت ارزانى ميدارد .

سپس سرش را به طرف آسمان بلند نمود و فرمود : بارالها اگر اطاعت تو كردم بمشيت تو بود پس براى تو بر من حجت است مگر اينكه بر من رحمت آورى و از من در گذرى و مرا نااميد نسازى اى سيد من ، سپس فرمود اى خدا و اى مولاى من حسنات باعث سرور و خوشحالى تو شود و گناهان تو را ضررى نرساند پس آنچه را كه براى تو ضررى ندارد بر من ببخشاى سپس شروع به خواندن اين ابيات فرمود :

الا ايّها المأمول من كلّ حاجة * شكوت إليك الضّرّ فارحم شكايتى

الا يا رجائى أنت كاشف كربتى * فهب لي ذنوبى كلَّها و اقض حاجتى

فزادى قليل لا اراه مبّلغى * على الزّاد ابكى ام على بعد سفرتى

اتيت باعمال قباح رديّة * و ما في الورى عبد جنى كجنايتى