ادوار فقه و كيفيت بيان آن ( فارسي ) — الصفحة ٤١٧
تفسير و علوم قرآن در قرن هفتم
ابو على طبرسى ( م 548 / 554 ) جمع الجوامع - مجمع البيان فى تفسير القرآن - الكافي الشافي .
محمد بن عبد الله اندلسى معروف به ابن العربي ( م 2 / 543 ) احكام القرآن .
محمد بن عبد الله مكى صقلى ( م 565 ) ينبوع الحياة فى التفسير .
محمد بن ابى القاسم بن بابجوك ( م 562 ) كتاب او به نام مفتاح التنزيل معروف بوده است .
قطب راوندى ( م 573 ) فقه القرآن فى آيات الاحكام .
محمد بن حسين بيهقى نيشابورى ( م حدود 576 ) تفسير آيات الاحكام .
ابن قيم جوزى ( م 597 ) كتاب فنون الافنان فى عجائب علوم القرآن .
على بن محمد ، معروف به كياهراسى ( م 504 ) احكام القرآن .
محمود بن حمزه كرمانى ( م اوايل اين قرن ) كتاب لباب التفسير و البرهان فى متشابه القرآن .
ابو الفتوح رازى ( م 552 ) كتاب او به نام تفسير ابو الفتوح رازى به فارسى معروف است .
عالى بن ابراهيم غزنوى حنفى ( م 5 / 2 / 581 ) تفسير التفسير .
عبد المنعم اندلسى ( م 597 ) احكام القرآن .
ابن الجوزى ( م 597 ) زاد المسير فى علم التفسير .
تفسير و علوم قرآن در قرن هفتم
تفسير و علوم قرآن در قرن هفتم
اين قرن نيز شاهد انديشمندانى است كه در زمينه ابحاث تفسير و علوم قرآن كوشش فراوانى مبذول داشتهاند ، از آن جمله :
عمر بن محمد سهروردى ( م 632 ) بغية البيان فى تفسير القرآن .
احمد بن حمد ، معروف به ابن عرفه ( م 633 ) منهاج الرسوخ فى علم الناسخ و المنسوخ .
علم الدين سخاوى ( م 643 ) كتاب جمال القراء و كمال الاقراء .
يوسف بن قزعلى الواعظ ( م 654 ) تفسير على القرآن العظيم ( 27 جلد ) .
محمد بن عمر معروف به فخر رازى ( م 606 ) مفاتيح الغيب ( تفسير كبير معروف ) .
محمد انصارى خزرجى ( م 671 ) جامع احكام القرآن .