ادوار فقه و كيفيت بيان آن ( فارسي ) — الصفحة ١٩٤
كوتاه سخن
ادله عدم طهارت ذاتى ملحدان
ادله عدم طهارت ذاتى ملحدان
براى اثبات نجاست ذاتى ملحدان به ادله اى تمسك شده است كه در ذيل به آنها اشاره مىشود . از آن جمله :
1 - اجماع : قائلان به عدم طهارت ذاتى ملحدان ادعا مىكنند كه اين مسأله اجماعى است .
اين دليل چنان كه قبلا نيز گفتيم قابل خدشه است به دليل مدركى بودن و يا دست كم احتمال مدركى بودن آن كه به هر حال اجماع را از حجيت و اعتبار ساقط مىكند .
2 - آيه * ( « إِنَّمَا الْمُشْرِكُونَ نَجَسٌ » ) * ، زيرا هر گاه مشركان كه به هر حال وجود آفريده گار را به شكلى پذيرفته‌اند نجس باشند و بگويند * ( « ما نَعْبُدُهُمْ إِلَّا لِيُقَرِّبُونا إِلَى الله زُلْفى » ) * پس ملحدان كه به اصل وجود آفريده گار كفر ورزيده‌اند پليدترند و به طريق اولى نجس خواهند بود اين وجه نيز قابل نقد است ، زيرا :
أولا - اولويت ملحدان امرى مشكوك و در نهايت ظنى است و الظن لا يغنى من الحق شيئا و آن چه به كار استدلال مىآيد ، اثبات اولويت قطعى است .
ثانيا - بر فرض كه اولويت قطعى پذيرفته شود ، ما در بخش طهارت ذاتى مشركان به تفصيل بيان داشتيم كه منظور از نجاست مشركان ، پليدى فكر و عقيده آنان است نه نجاست بدن و جسم ايشان .
و بنا بر اين در مورد ملحدان نيز آيه چيزى بيشتر از نجاست فكرى و روحى را اثبات نمىكند .
تنها مسأله قابل تأمل در خصوص ملحدان و ماده گرايان اين است كه گفته شود ، عدم طهارت ذاتى ملحدان از ضروريات دين است ، كه البته اين مسأله نيازمند بحثى ديگر است .
كوتاه سخن
كوتاه سخن
در پايان لازم به تذكر است كسى كه دين اسلام را منكر باشد به گونه قطعى كافر است ، چه اين كه دين ديگرى را پذيرفته باشد - مانند يهود ، نصارى و مجوس - و يا دين ديگرى را نپذيرفته و مشرك باشد يا ملحد و مادى .