منابع فقه ( فارسي ) — الصفحة ١١

تفسير بعضى از آيات كه دلالت بر مشرك بودن اهل كتاب مىكند

تفسير بعضى از آيات كه دلالت بر مشرك بودن اهل كتاب مىكند

تفسير بعضى از آيات كه دلالت بر مشرك بودن اهل كتاب مىكند

بعضى از آيات ، در بارهء اهل كتاب ، كلمهء مشرك را به كار برده است مانند :

* ( اتَّخَذُوا أَحْبارَهُمْ وَرُهْبانَهُمْ أَرْباباً مِنْ دُونِ الله وَالْمَسِيحَ ابْنَ مَرْيَمَ وَما أُمِرُوا إِلَّا لِيَعْبُدُوا إِلهاً واحِداً لا إِله إِلَّا هُوَ سُبْحانَه عَمَّا يُشْرِكُونَ . ) * توبه : 31 * ( لَقَدْ كَفَرَ الَّذِينَ قالُوا إِنَّ الله ثالِثُ ثَلاثَةٍ وَما مِنْ إِله إِلَّا إِله واحِدٌ ) * . المائدة : 73 از اين گونه آيات كه مشرك بودن اهل كتاب از آنها استفاده مىشود ، نمىتواند دليلى بر شرك اصطلاحى در قلمرو ملل و نحل كه عبارت است از بت پرستى يا آفتاب پرستى و غيره بوده باشد .

زيرا أولا شرك يك معناى عمومى است كه حتى به كسانى كه در عبادتشان خودنمائى و ريا مىكنند نيز شامل مىشود ، چنان كه در روايات زيادى كلمهء شرك براى ريا كنندگان به كار برده شده است . كلمهء شرك مانند كلمهء كفر است ، چنان كه كفر يك مفهوم عمومى است كه به هر گونه پوشانيدن حق و حقيقت اطلاق مىشود ، شرك نيز يك معناى عمومى دارد و در