حق اليقين ( فارسى ) — الصفحة ١٣٤
فصل دويم در حديث منزلت است
سخن را در مقامات متعدده فرموده اگر مطلب منزلهء مخصوصى بود در وقايع متباينه نميفرمود مثل آنكه در مسدود كردن درها از مسجد و مفتوح كردن در خانهء آن حضرت را اين را فرمود و در تسميهء حسن و حسين و محسن ( ع ) باسماء اولاد هارون شب‌رو شبير و مبشر اين را نيز فرمود و در استخلاف مدينه نيز فرمود و در نصب غدير نيز اين را فرمود پس معلوم شد كه همهء منازل مراد است خصوصا منزلهء خلافت .
وجه چهارم آنكه مشهور بلكه متواتر است كه آنچه در بنى اسرائيل واقع‌شده است در اين امت مثل آن واقع مىشود چنانچه صاحب نهايه و ديگران گفته‌اند كه در احاديث بسيار واقع‌شده است لتركبن سنن من قبلكم حذو النعل بالنعل و القذة بالقذة يعنى مرتكب خواهيد شد طريقهء آنها را كه پيش از شما بودند مانند دوتاى نعل كه با هم موافقند و مانند پرهاى تير كه با هم برابرند و در بعضى از روايات وارد شده است كه اگر داخل سوراخ سوسمارى شده باشند شما هم خواهيد شد و در ميان بنى اسرائيل امرى عظيم‌تر از قضيهء عجل و سامرى حادث نشد پس بايد كه در اين امت مثل اين نيز واقع شود و در اين امت امرى كه شبيه به آن باشد به غير آن نبود كه دست از متابعت خليفهء او برداشتند و او را ضعيف گردانيدند و منافقان بر او غالب شدند و مؤيدش آنست كه عامه و خاصه روايت كرده‌اند كه چون امير المؤمنين را براى بيعت أبو بكر به مسجد آوردند رو بقبر حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم كرد و آيه‌اى را خواند كه مشتمل بود بر تظلم هارون نزد موسى و شكايت از قوم خود و گفت ابْنَ أُمَّ إِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُونِي وَ كادُوا يَقْتُلُونَنِي يعنى اى فرزند مادر من بدرستى كه قوم مرا ضعيف گردانيدند و نزديك بود مرا بكشند .
وجه پنجم آنكه جماعتى از مخالفان نقل كرده‌اند كه وصايت و خلافت موسى منتقل شد به اولاد هارون پس از جملهء منازل هارون از موسى آنست كه اولاد او خليفه و اوصياى او بودند پس بمقتضاى منزلت بايد حسن و حسين ( ع ) كه باتفاق عامه و خاصه مسمى بنام‌هاى پسرهاى هارون شدند خليفه‌هاى حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم باشند پس پدر ايشان نيز بايد خليفهء آن حضرت باشد بمقتضاى اجماع مركب و از جملهء آنها كه از علماء مخالفين اين را ذكر كرده‌اند محمد شهرستانى است كه در كتاب ملل و نحل در اثناى بيان احوال يهود گفته است كه امر پيغمبرى مشترك بود ميان موسى و برادرش هارون چون موسى گفت أَشْرِكْهُ فِي أَمْرِي پس هارون وصى موسى بود و چون هارون در حيوة موسى فوت شد منتقل شد وصايت بيوشع بامانت كه برساند بشبر و شبير اولاد هارون بر سبيل استقرار زيرا كه وصايت و امامت گاه مستقر
مىباشد و گاه مستودع