حق اليقين ( فارسى ) — الصفحة ٩٨

( سيزدهم ) أَ جَعَلْتُمْ سِقايَةَ الْحاجِّ وَ عِمارَةَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ كَمَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ جاهَدَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ لا يَسْتَوُونَ عِنْدَ اللَّهِ وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ هاجَرُوا وَ جاهَدُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ أَعْظَمُ دَرَجَةً عِنْدَ اللَّهِ وَ أُولئِكَ هُمُ الْفائِزُونَ

جبرئيل نازل شد و گفت يا محمد پروردگارت سلام مىرساند و ميفرمايد اين آيات را بر ايشان بخوان چون بر ايشان خوانده شد عباس سه مرتبه گفت ما راضى شديم و مؤيد آنكه اين آيات در شأن آن حضرت است آنست كه حقتعالى در اينجا فرموده است ايشانند فائزون - و سمعانى از علماء عامه در كتاب فضائل الصحابة از حضرت امام محمد باقر عليه السّلام روايت كرده است كه از ام سلمه زوجهء حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم پرسيدند از حال على عليه السّلام گفت شنيدم از حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم كه ميگفت بدرستى كه على و شيعيان او ايشانند فائزون در روز قيامت نه غير ايشان .

مؤلف گويد كه بنقل مؤالف و مخالف معلوم شد كه اين آيات در شأن حضرت امير عليه السّلام نازل شده است پس معلوم شد كه او اولى و احق است بامامت زيرا كه از اين آيات بوضوح پيوست كه مناط فخر و فضل و فوز سعادت دارين ايمان و هجرت و جهاد است و باتفاق كل آن حضرت در اين صفات بر همهء صحابه بحسب زمان و رتبه سبقت داشت چنانچه ابن عبد البر در استيعاب روايت كرده است از سلمان و ابو ذر و مقداد و حبابه و جابر و ابو سعيد خدرى و زيد بن ارقم كه على عليه السّلام اول كسى بود كه اسلام آورد و همهء اين جماعت تفضيل مىدهند او را بر ساير صحابه و از محمد بن اسحاق نقل كرده است كه اول كسى كه ايمان به خدا و رسول او آورد از مردان على عليه السّلام بود و ابن شهاب نيز چنين گفته است از مردان او بود و بعد از او خديجه ايضا گفته است كه روايت شده است بسند بسيار از سلمان كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم گفت كه اول شما در وارد شدن بر من در حوض كوثر كسى است كه پيش از همه به من ايمان آورده است و او على عليه السّلام است و گفته است كه اين در روايات بسيار مذكور است و ايضا از ابن عباس روايت كرده است كه على عليه السّلام را چهار خصلت بود كه احدى را غير او نبود او اول عرب و عجمى بود كه

با رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم نماز كرد و در هر جنگى علم حضرت با او بود و در روز احد هر كه غير او بود گريخت و او ثابت قدم ماند و او حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم را غسل داده و او را داخل قبر كرد و أبو المظفر سمعانى در فضايل الصحابة و ديلمى در فردوس الاخبار و ديگران از ابو ذر و ابو ايوب انصارى روايت كرده‌اند كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فرمود كه صلوات فرستادند ملائكه بر على عليه السّلام هفت سال زيرا كه غير او كسى با من نماز نميكرد و بروايت ديگر پيش از آنكه بشرى مسلمان شود