نهج البلاغة ( فارسى ) — الصفحة ٧١
قس - و كنت قد بوبت ( 5 ) آستانه : قد بواب ما خرج من ذلك ابوابا و فصلته فصولا فجاء في آخرها فصل يتضمن محاسن ما نقل عنه عليه السّلام من الكلام القصير في المواعظ ( 6 ) ( في المواعظ ) در سپه بعد در حاشيه نوشته شده است ، عبده هم ندارد و الحكم و الامثال و الاداب دون الخطب الطويلة و الكتب المتوسطه ( 7 ) عبده : مبسوطه .
مراد ازو در اينجا باعث و حامل است مجاز از قبيل اطلاق بملزوم
و اراده لازم .
قس - و عاقت عن اتمام بقية الكتاب محاجزات الايام و مماطلات الزمان ( 2 ) عبده : الزمان - الايام هر دو نسخه ( و فرغت من الخصائص التي تخص امير المؤمنين عليا عليه السلام ) را كه در عبده هست ندارد .
قس - و عاقت عن اتمام بقية الكتاب محاجزات الايام و مماطلات الزمان
ج - يعنى مانع شد از اتمام بقيه آن كتاب خصايص موانع ايام و مخالفات زمان .
و محاجزت
در اصل ممانقه است از دو طرف گويا كه ايام او را منع مى كرد از اتمام او و نيز منع ايام را زايل مى گرداند . و مماطله در اصل خلف وعده است از دو طرف گويا كه زمانه او را وعده مى داد بحصول مراد و باز خلف وعده مى كرد و او نيز به جهت طول امل خلف زمان را در اعتبار در نمى آورد و اميد
مى داشت كه زمانه بوعده خود وفا خواهد كرد و از لفظ بقية الكتاب فهم مىشود بحسب ظاهر كه معظم اين كتاب را در تاليف در آورده بود .
قس - و كنت قد بوبت ( 5 ) آستانه : قد بواب ما خرج من ذلك ابوابا و فصلته فصولا فجاء في آخرها فصل يتضمن محاسن ما نقل عنه عليه السّلام من الكلام القصير في المواعظ ( 6 ) ( في المواعظ ) در سپه بعد در حاشيه نوشته شده است ، عبده هم ندارد و الحكم و الامثال و الاداب دون الخطب الطويلة و الكتب المتوسطه ( 7 ) عبده : مبسوطه .
قس - و كنت قد بوبت
ما خرج من ذلك ابوابا و فصلته فصولا فجاء في آخرها فصل يتضمن محاسن ما نقل عنه عليه السّلام من الكلام القصير في المواعظ
و الحكم و الامثال و الاداب دون الخطب الطويلة و الكتب المتوسطه
.
قس - و عاقت عن اتمام بقية الكتاب محاجزات الايام و مماطلات الزمان
ج - يعنى مانع شد از اتمام بقيه آن كتاب خصايص موانع ايام و مخالفات زمان .
و محاجزت
در اصل ممانقه است از دو طرف گويا كه ايام او را منع مى كرد از اتمام او و نيز منع ايام را زايل مى گرداند . و مماطله در اصل خلف وعده است از دو طرف گويا كه زمانه او را وعده مى داد بحصول مراد و باز خلف وعده مى كرد و او نيز به جهت طول امل خلف زمان را در اعتبار در نمى آورد و اميد
مى داشت كه زمانه بوعده خود وفا خواهد كرد و از لفظ بقية الكتاب فهم مىشود بحسب ظاهر كه معظم اين كتاب را در تاليف در آورده بود .
قس - و كنت قد بوبت
ما خرج من ذلك ابوابا و فصلته فصولا فجاء في آخرها فصل يتضمن محاسن ما نقل عنه عليه السلام من الكلام القصير في المواعظ
و الحكم و الامثال و الاداب دون الخطب الطويلة و الكتب المتوسطه
.
ج - يعنى آنچه از آن كتاب خصايص در تاليف در آمد مبوب گردانيدم آن را بر ابواب و مفصل ساختم بر فصول و آخرين از آن فصول فصلى آمد كه متضمن بود بر چيزهاى خوب كه نقل كردهاند از حضرت
امير المؤمنين ع از كلام موجز آن حضرت در موعظه و نصيحت و پند و حكمت و امثال و آداب نه بر خطبهاى
طويله و كتب متوسطه [ 30 ب ] .
( 1 ) آستانه : بهر دم - سپه : ملزوم ( ايضا قياسى )
( 2 ) عبده : الزمان - الايام هر دو نسخه ( و فرغت من الخصائص التي تخص امير المؤمنين عليا عليه السلام ) را كه در عبده هست ندارد .
( 3 ) سپه : مجاحزة ( سهو القلم )
( 4 ) در آستانه مشدد .
( 5 ) آستانه : قد بواب
( 6 ) ( في المواعظ ) در سپه بعد در حاشيه نوشته شده است ، عبده هم ندارد
( 7 ) عبده : مبسوطه
( 2 ) عبده : الزمان - الايام هر دو نسخه ( و فرغت من الخصائص التي تخص امير المؤمنين عليا عليه السلام ) را كه در عبده هست ندارد .
( 3 ) سپه : مجاحزة ( سهو القلم )
( 4 ) در آستانه مشدد .
( 5 ) آستانه : قد بواب
( 6 ) ( في المواعظ ) در سپه بعد در حاشيه نوشته شده است ، عبده هم ندارد
( 7 ) عبده : مبسوطه
( 8 ) سپه : از كلام حضرت . . . ( ولى چون بعد كلام آمده زائد است )
( 9 ) خطبهاى : خطبههاى