نهج البلاغة ( فارسى ) — الصفحة ٦٩

قس - و الصلاة على رسوله المصطفى نبى الرحمة و امام الائمة و سراج الامة المنتخب من طينة الكرم و سلالة المجد الاقدم و مغرس الفخار المعرق و فرع العلا المثمر المورق و على اهل بيته مصابيح الظلم و عصم الامم و منار الدين الواضحة و مثاقيل الفضل الراجحة صلى اللّه عليهم أجمعين صلاة تكون ازاء [ 26 ب ] لفضلهم و مكافاة لعملهم و كفاء لطيب فرعهم و اصلهم ما انار فجر ساطع و خوى نجم طالع .

زيرا كه منار نشانه و محل نورست چنان كه گذشت و غرض آنست كه چنان كه راه را نمى توان يافت الا بنشانه و روشنى ، دين را نيز نمى توان دانست الا باهل البيت و هدايت و متابعت ايشان

.

چهارم

آنكه اهل البيت مثاقيل راجحه فضل و كمالند و اضافت مثاقيل بفضل بمعنى لام مىتواند بود يعنى رجحان فضايل غير ايشان و نسبت بعض

آن فضايل ببعض ديگر بايشان معلوم مىشود و بمعنى من نيز مىتواند بود يعنى اهل بيت مثاقيل و مقاديرند از فضل كه رجحان دارند بر غير ايشان . و لفظ مثاقيل استعاره است

و وجه شبه آنست كه چنان كه مثقال معيارست كه به او مقدار ذهب و فضه و غير آن معلوم مىشود اهل البيت نيز موازين خلقند كه فضل و كمال و مقدار آن خلق بايشان معلوم مى گردد و چون صلوات باهل البيت فرستاد تنبيه كرد بر سه چيز از اسباب استحقاق ايشان مر صلوات را : اول

فضايل نفسانى علوم و ملكات و كمالات خلقيه فاضله چنان كه گفت صلى اللّه عليهم أجمعين صلاة يكون ازاء لفضلهم .

دوم اعمال حسنه ظاهره مثل عبادات بدنيه و غير آن چنان كه گفت و مكافاة لعملهم .

سيوم

طهارت اصل طيب مولد و فرع ايشان چنان كه گفت و كفاء لطيب فرعهم و اصلهم .

( 1 ) سپه ( ايشان ) ندارد ولى لازم است .

( 2 ) سپه : سيم

( 3 ) آستانه ( بعض ) ندارد .

( 4 ) آستانه ( است ) ندارد يعنى به تقدير يا قرينه بعد حذف شده است .

( 5 ) سپه : اول آنكه ( ولى چون در بقيه صفات آنكه نيامده لزومى ندارد )

( 6 ) سپه : سيم ( مثل موارد ديگر )