نهج البلاغة ( فارسى ) — الصفحة ٥٠
مبحث ( 1 ) سپه ( قسم ) ولى در حاشيه بعد تصحيح كرده‌اند : مبحث چهارم در بيان شمه [ اى ] از فضائل حضرت مظهر العجايب
مناقب و مستحق اين مراتب گردانيده است پس تو از منى و من از توام و پيغمبرى نيست بعد از من .
سى و هشتم از فضايل آن حضرت آنست كه روايت كرده‌اند موافق و مخالف از حضرت رسالت پناه ص كه فرمود روزى جبرئيل ع نازل شد و با خود يك ورق سبز آورد بر آن به خط سفيد نوشته كه « انى فرضت
محبة على بن ابى طالب على خلقى فبلغهم ذلك عنى » يعنى حق سبحانه و تعالى مى فرمايد كه بدرستى كه من دوستى على بن ابى طالب ع را لازم و واجب گردانيدم بر خلق خود ، پس برسان اى رسول اين حكم مرا بر ايشان .
سى و نهم از فضايل آن حضرت آنست كه روايت كرد اخطب خطباى خوارزم به اسناد متصل از حضرت ابى ذر غفارى
رحمة اللّه عليه از حضرت رسالت پناه ص كه فرمود « من ناصب عليا الخلافة بعدى فهو كافر و قد حارب اللّه و رسوله و من شك في على كافر » يعنى هر كه با على مخالفت كند در خلافت بعد از من او كافر باشد و چنان باشد كه با خدا و رسول خدا حرب كرده باشد و هر كه شك كند
در حق على او كافر باشد .
چهلم از فضايل آن حضرت
آنست كه روايت كرده‌اند اهل وفاق و نفاق از حضرت رسول اللّه ص كه فرمود « يا على لا تبال من مات و هو ببغضك يهوديا او نصرانيا »
. يعنى اى على باكى
مدار هر كه بميرد و در دل او عداوت و بغض تو بوده باشد چنان باشد كه يهودى مرده باشد يا نصرانى .
چهل و يكم از فضايل آن حضرت آنست كه روايت كرده‌اند
از
( 1 ) آستانه : افترضت
( 2 ) هر دو نسخه تشديد دارد .
( 3 ) سپه : شك آورد
( 4 ) آستانه : در فضايل
( 5 ) نسخهء آستانه كمى مغشوش است .
( 6 ) سپه : باك مدار ( ولى كلمه‌اى را پاك كرده و بعد نوشته‌اند )
( 7 ) آستانه : كرده