نهج البلاغة ( فارسى ) — الصفحة ٤٩
مبحث ( 1 ) سپه ( قسم ) ولى در حاشيه بعد تصحيح كرده‌اند : مبحث چهارم در بيان شمه [ اى ] از فضائل حضرت مظهر العجايب
حضرت ص فرمود « اللهم اتينى باحب خلقك اليك و الى ياكل معى من هذا الطير »
يعنى بار خدايا حاضر گردان آن كسى كه دوسترين خلق تست بسوى تو
بسوى من تا بخورد با من ازين مرغ
. پس حضرت امير المؤمنين ع حاضر شد و با حضرت ص ازين مرغ تناول فرمود و اين قصه مشهورست .
سى و چهارم از فضايل آن حضرت آنست كه وارد شده از طرف
موافق و مخالف كه حضرت رسالت پناه ص فرمود « على خير البشر من ابى فقد كفر » يعنى على بهترين بشرست هر كه انكار كند اين را كافر باشد .
سى و پنجم حديث جنك احزاب چنان كه روايت كردند كه چون حضرت امير المؤمنين ع عمرو عبدود را كشت حضرت رسالت پناه فرمود ص : « ضربة
على خير من عبادة الثقلين » يعنى بدرستى كه ضربت على مر عمر و عبدود عليه اللعنه را بهترست از عبادت جن و انس .
سى و ششم آنست كه متواتر شده كه حضرت امير المؤمنين ع پاى مبارك خود را بر كتف شريف حضرت رسالت پناه ص نهاد و بتان از بام كعبه معظمه بر زمين ريخت و شكست . و كفى بذلك شرفا و فضلا .
سى و هفتم از فضايل آن حضرت آنست كه ابى سعيد خدرى رحمة اللّه عليه و غير او روايت كرده‌اند از حضرت رسول اللّه ص كه آن حضرت ص با على ع گفت : « حبك ايمان و بغضك نفاق و اول من يدخل الجنه محبك و اول من يدخل النار مبغضك و قد جعلك اللّه اهلا لذلك فانت منى و انا منك و لا نبى بعدى » . يعنى دوستى تو اى على ايمانست و بغض تو نفاقست و اول كسى كه در بهشت در مى آيد محب تست و اول كسى كه در دوزخ مى آيد آن كس است [ 20 ب ] كه با تو بغض ورزد . و ترا خداى تعالى اهل اين
( 1 ) آستانه : الطائر - سپه : هذه
( 2 ) سپه : و بسوى من
( 3 ) سپه : ازين مرغ تناول نمود ( افتادگى دارد )
( 4 ) سپه : طريق ( مثل موارد ديگر )
( 5 ) سپه : لضربة