نهج البلاغة ( فارسى ) — الصفحة ٤٤

مبحث ( 1 ) سپه ( قسم ) ولى در حاشيه بعد تصحيح كرده‌اند : مبحث چهارم در بيان شمه [ اى ] از فضائل حضرت مظهر العجايب

و بعد از آن پيش حضرت ص آمد و آن سخن را به سرّ به حضرت ص گفت . روايت چنين است كه از حين نزول اين آيت تا سه روز كسى به حضرت [ 18 آ ] پيغمبر

ص سخن سرّى نگفت الا حضرت امير المؤمنين ع « و بعد از سه روز حق سبحانه و تعالى اين آيت ديگر فرستاد و اين آيت را نسخ كرد »

. حضرت امير المؤمنين ع فرمود

كه در كلام اللّه آيتى است كه هيچكس از امت حضرت پيغمبر ص به آن آيت عمل نكرد

و نخواهد كرد غير از من تا بروز قيامت يعنى اين معنى

آيت كه مذكور شد .

و كفى بذلك فضلا .

بيست و دوم از فضايل

آن حضرت آنست كه حق سبحانه و تعالى

در اين آيت به آن اشارت كرد كه

وَ الَّذِي جاءَ بِالصِّدْقِ وَ صَدَّقَ بِهِ

يعنى آن كسى كه براستى آمد و باور كرد آن را ، كه در روايت آمده از طرف شيعه و سنى كه مراد از وَ الَّذِي جاءَ بِالصِّدْقِ حضرت ص و آله است و مراد از « صدق به » ، حضرت امير المؤمنين است .

بيست و سيم از فضايل آن حضرت آنست كه حق سبحانه و تعالى

اشارت كرد به آن در اين آيت كه : وَ إِنْ يُرِيدُوا أَنْ يَخْدَعُوكَ فَإِنَّ

يعنى آن خدائيست كه مؤيد گردانيد ترا بنصرت خود و بمؤمنان . در روايت آمده از طرف شيعه و سنى كه مراد از مؤمنان ، حضرت امير المؤمنين ع است و جمع از براى تعظيم است .

بيست و چهارم از فضايل آن حضرت آنست كه حق سبحانه و تعالى

اشارت كرد به آن درين آيت كه يا أَيُّهَا النَّبِيُّ حَسْبُكَ اللّهُ وَ مَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ

يعنى اى پيغمبر

( 1 ) آستانه ( پيغمبر ) را ندارد .

( 2 ) آستانه عبارت داخل گيومه را ندارد .

( 3 ) سپه : فرستاد

( 4 ) آستانه : نكرده

( 5 ) سپه ( معنى ) را ندارد .

( 6 ) سپه : بيست و دوم آنست كه

( 7 ) سپه : حق تعالى

( 8 ) سپه ( كه ) ندارد : درين آيت به آن اشارت كرد

( 9 ) آيهء 33 سورهء زمر

( 10 ) سپه مثل قبل : حق تعالى

( 11 ) آخر آيهء 62 سورهء انفال .

( 12 ) سپه : حق تعالى اشارت كرده

( 13 ) آيهء 64 سورهء انفال .