نهج البلاغة ( فارسى ) — الصفحة ٢٩٥

و من هذه الخطبه ( 1 ) نسخه ش 295 : و من كلام له عليه السلام قص ( 2 ) سپه : قس - شغل من الجنة و النار أمامه

و من هذه الخطبه

قص

- شغل من الجنة و النار أمامه

ج -

مى فرمايد كه مشغول شد به بهشت و دوزخ آن كسى

كه بهشت و دوزخ پيش وى است يعنى هر كسى

كه بهشت و دوزخ منظور نظر و ملحوظ وى

باشد و آن كس دايما در ذكر و فكر بهشت و دوزخ باشد به مرتبه‌اى كه گويا آن كس مشاهده مىكند و معاينه هر دو را مى بيند و آن كس داند كه عاقبت الامر و نهايت العمر مسافرت حيات

وى به يكى ازين دو چيز منتهى خواهد شد

« البته آن كس را مشغول بايد شد »

به اسبابى [ 113 آ ] كه مودى شود به بهشت و منجى باشد از دوزخ

و همگى اوقات خود را در اين دو چيز صرف بايد كرد و اشتغال به غير ازين دو چيز لايق نباشد . و اگر آن كس به غير از اين دو چيز اشتغال نمايد و اوقات خود را در غير

اين دو چيز صرف كند در حكم بهائم باشد چنان كه منطوق « آيت وَ لَقَدْ

دليل ناطق و شاهد است در اين معنى .

ساع سريع نجا و طالب بطى ء رجا و مقصر فى النار هوى

كسى كه سعى كند در راه رستگارى رستگار باشد و كسى كه طلب رستگارى كند اما سست باشد در آن طلب اميدوار باشد و كسى كه تقصير كند و طلب رستگارى نكند در دوزخ باشد . حاصل اين كلام آن است كه مكلفان بر سه قسم اند : اول آن كسانند كه در طلب رضاى خداى تعالى رغبت

تمام دارند و همگى اوقات خود را در آن طلب صرف مى كنند به غايت سعى و نهايت جد و جهد كه ممكن است نسبت به ايشان و جميع اوامر حق تعالى

( 1 ) نسخه ش 295 : و من كلام له عليه السلام

( 2 ) سپه : قس

( 3 ) آستانه ج ( ترجمه ) را ندارد .

( 4 ) سپه : وانكسى

( 5 ) سپه : هر كس

( 6 ) سپه : منظور نظر وى و ملحوظ خاطر او

( 7 ) سپه : حيوة ( رسم الخط )

( 8 ) سپه : خواهد شدن

( 9 ) آستانه عبارت داخل گيومه را ندارد

( 10 ) آستانه : به دوزخ

( 11 ) سپه : به غير

( 12 ) از آيه 179 سوره اعراف :

( 13 ) عبده : فى النار هوى - بقيه نسخ ندارند .

( 14 ) سپه : رغبتى