نهج البلاغة ( فارسى ) — الصفحة ٢٥٨

قص - ( 15 ) آستانه ( و ) ندارد بنا اهتديتم فى [ 96 آ ] الظلماء ( 16 ) سپه : الظلمات ( ولى دستكارى شده ) و تسنمتم العلياء

انداختند حضرت موسى ع در نفس خود خوفى و ترسى دريافت

و حاصل اين قصه مجملا آنست كه چون موسى ع دعوى پيغمبرى كرد و

آيت عصا و يد بيضا را به فرعون و قوم او نمود گفتند كه

اين سحر است پس فرعون سحره ديار مصر را بخواند و ايشان را به جوايز و انعامات بى نهايت

وعده داد كه

اگر بر موسى ع غالب آيند آن سحره ريسمانها و جويها

را تعبيه كرده به هيبت و هيئت مار و اژدر در ساختند و در موسى كه وعده كرده بودند نزد فرعون و قوم او حاضر شدند و در مقابل موسى ع در نظر آن قوم ريسمانها و عصاها

را رها كردند پس آن

ريسمانها و عصاها همچو مار و

اژدر در جنبش و حركت آمدند در نفس موسى ع خوفى و ترسى اندك

پديد آمد چنان كه حق سبحانه و تعالى

از آن خبر داد پس حضرت ع اشارت كرد به آنكه موسى ع بر نفس خود

نترسيد از سحر ساحران [ 98 آ ] بلكه از آن ترسيد كه عوام الناس و جهال و فرعون و قوم وى كه اهل ضلالتند

به سبب آن سحر كه مشاهده كردند غوغا كنند و فتنها

شود و بر مردم حال پوشيده شود و تميز نكنند ميان سحر آن ساحران و معجزه حضرت موسى ع و ضلالت زياده شود . و غرض ازين اشارت آنست كه من نيز بر نفس خود نمى ترسم بلكه همچو موسى ع از آن مى ترسم كه خلق مخالفت كنند و عوام الناس هجوم نمايند و اهل ضلالت خروج ورزند پس فتنها بر خيزد و راه راست پوشيده شود و طريق حق بسته گردد و حق از باطل ممتاز نگردد پس ضلالت زياده شود

. و غرض

( 1 ) آستانه : يافت

( 2 ) سپه : دو آيت

( 3 ) آستانه ( كه ) ندارد .

( 4 ) سپه : بى نهايات

( 5 ) آستانه ( كه ) ندارد .

( 6 ) كذا در هر دو نسخه شايد : چوبها

( 7 ) آستانه : عصا ( ولى به قرينه بايد جمع باشد )

( 8 ) سپه ( آن ) ندارد .

( 9 ) سپه ( مارو ) ندارد .

( 10 ) سپه : اندكى

( 11 ) سپه : حق تعالى

( 12 ) آستانه ( بر نفس خود ) را ندارد .

( 13 ) سپه : ضلالند

( 14 ) فتنه‌ها ( رسم الخط )

( 15 ) آستانه : گردد - از اينجا خط نسخه سپهسالار ريز شده است و تا اندازه‌اى زيباتر