نهج البلاغة ( فارسى ) — الصفحة ٢٥٧

قص - ( 15 ) آستانه ( و ) ندارد بنا اهتديتم فى [ 96 آ ] الظلماء ( 16 ) سپه : الظلمات ( ولى دستكارى شده ) و تسنمتم العلياء

و اسير و نگونسارى با شما مى گويند و شما را خبر مى دهند

و از براى شما بيان مى كنند كه متابعت من بر شما واجبست و از ايمانست و مخالفت من حرام و كفر است اگر چه اين چيزها در حقيقت سخن گو

نيستند فاما بيان حال اين چيزها در وضوح و روشنى به منزله مقال لسانيست پس گويا كه اين چيزها در حقيقت

سخن گو شدند و با شما سخن مى گويند و از براى شما بيان مى كنند .

غرب

راى امرى تخلف عنى اين كلام ذم است بر آنها كه تخلف كردند از آن حضرت يعنى غايب شد فكر و فهم آن كسان كه از من تخلف كردند و مخالفت من ورزيدند و سفيه و نادان و احمق بودند زيرا كه [ 97 ب ] يا ايشان اين قدر فهم نداشتند كه بدانند كه مخالفت آن حضرت قبيح و مضر است يا دانستند ولى عناد كردند و بهر تقدير سفاهت و حماقت ايشان ثابت است .

ما شككت فى الحق مذ اريته هرگز يقين من در حق تزلزل نيافت و شك و وهم نزديك پيرامن علم و يقين من راه نكرد

اين نيز اشارتست به آنكه متابعت آن حضرت واجب است زيرا كه معصوم است و سهوى و شكى و تزلزلى و مانند اينها كه غير آن حضرت را عارض مىشود نسبت به آن حضرت محال است و كسى كه چنين باشد واجب الاتباع و مفترض الطاعه باشد پس متابعت آن حضرت لازم باشد لم

يوجس موسى خيفة على نفسه

اشفق من غلبة الجهال و دول الضلال حضرت موسى

ع بر نفس خود نترسيد

بلكه به جهت هجوم عوام و جهال و خروج اهل ضلال ترسيد اين كلام اشارتست به آنكه حق سبحانه و تعالى در قرآن فرمود كه : فَأَوْجَسَ فِي نفَسْهِِ خِيفَةً مُوسى

يعنى چون سحره ريسمانها

و عصاها را كه جادو كرده بودند

( 3 ) سپه : مىدهد ( ولى به قرينه بايد جمع باشد )

( 4 ) سپه : سخن نيستند

( 5 ) سپه - عبارت داخل گيومه را ندارد - در نسخه آستانه بعد با مركب قرمز خط زده‌اند

( 6 ) ش 295 : عذب

( 7 ) سپه : نزديك پيرامن نگرديد اين اشارتست

( 8 ) آستانه : و لم - در سپه نيز ( و ) داشته و بعد خط زده‌اند - عبده وش 295 بدون ( و )

( 9 ) ش 295 : بل اشفق

( 10 ) سپه اضافه دارد : پيغمبر

( 11 ) سپه : بترسيد

( 12 ) آيه 67 سوره طه

( 13 ) سپه : ريسمان