نهج البلاغة ( فارسى ) — الصفحة ٢٤٨

خطبه 3 قس - و من خطبة له ع ( 11 ) در عبده ع نيست ولى ش 295 و عبده : و هى المعروفة بالشقشقية تعرف بالشقشقية ( 12 ) ش 295 : و المقمصه ( اضافه دارد ) ج - از جمله خطبه آن حضرت ع خطبه‌اى است كه آن را خطبه شقشقيه ( 13 ) سپه : او را خطبه الشقشقية مى نامند و آن اينست : قص - اما و اللّه لقد تقمصها فلان

راه حق و متابعت من ميل نمودند پس لازم بود بر من كه متصدى امر خلافت شوم تا ايشان را هدايت كنم

در اول هيچكس به من بيعت نكرد بلكه در ضلالت افتادند و باطل را اختيار كردند و از امر و نهى متاثر نمى شدند پس بر من لازم نبود كه ارتكاب امر خلافت نمايم .

دوم آنكه چون مردم بسيار به من بيعت كردند و به راه راست آمدند و مرا در محاربات يارى مى دادند و اگر به محاربه مى شدم

لازم بود

بر من كه به امر خلافت قيام نمايم و اگر حاجت به محاربه افتد محاربه كنم و خوف نبود كه اسلام بر طرف شود يا ضعيف گردد پس ازين سبب متصدى امر خلافت شدم و اگر نه بر من حجت مى بود . فاما در اول چون كسى به من

بيعت نكرد و تابع من نبود و همه گمراه شدند و مرا ناصرى و معينى نبود اگر متصدى امر خلافت مى شدم سر به محاربه مى نهاد و كار به مقاتله

مى انجاميد و خوف بود كه اسلام بر طرف شود يا بسيار ضعيف گردد چنان كه گذشت پس بر من لازم نبود ارتكاب اين امر در اول و كسى را بر من حجت نبود از عدم ارتكاب آن .

سيوم

آنكه حق سبحانه و تعالى عهد و پيمان گرفته از انبيا و اوليا و علما و بر ايشان لازم گردانيد كه هر گاهى كه توانند ظالمان را از ظلم منع كنند

و مظلومان را از دست ايشان خلاصى

دهند و چون مردم به من بيعت كردند و به راه راست ميل نمودند و تابع من شدند لازم شد بر من كه ارتكاب امر خلافت نمايم و اوامر و نواهى كنم تا ظالمان را از ظلم

باز دارم و مظلومان را از دست ايشان خلاص كنم

( 7 ) آستانه : و در اول

( 8 ) سپه : و اگر حاجت بمحاربه مى شد

( 9 ) سپه : شد

( 10 ) به معنى با دارد - آستانه : بر من

( 11 ) سپه : بمقابله

( 12 ) سپه : سيم ( رسم الخط )

( 13 ) سپه : نمائيد

( 14 ) سپه : خلاص كنيد

( 15 ) سپه ( از ظلم ) را ندارد .