نهج البلاغة ( فارسى ) — الصفحة ٢٣٩

خطبه 3 قس - و من خطبة له ع ( 11 ) در عبده ع نيست ولى ش 295 و عبده : و هى المعروفة بالشقشقية تعرف بالشقشقية ( 12 ) ش 295 : و المقمصه ( اضافه دارد ) ج - از جمله خطبه آن حضرت ع خطبه‌اى است كه آن را خطبه شقشقيه ( 13 ) سپه : او را خطبه الشقشقية مى نامند و آن اينست : قص - اما و اللّه لقد تقمصها فلان

گفت بيعت مى كنم

به تو به شرط آنكه عمل كنى با ما به كتاب خدا و سنت رسول خدا و روش ابو بكر و عمر امير المؤمنين ع فرمود كه با شما عمل كنم به كتاب خدا و سنت رسول خدا ص نه به روش ابو بكر و عمر . پس عبد الرحمن دست امير المؤمنين ع را گذاشت و دست عثمان را گرفت و همين سخن گفت . عثمان قبول كرد باز اين سخن را با امير المؤمنين ع گفت امير المؤمنين ع قبول نكرد و به عثمان گفت قبول كرد و القصه سه بار به امير المؤمنين ع گفت قبول نكرد و به عثمان گفت قبول كرد پس بعد از سه نوبت به عثمان گفت كه خلافت از آن تست

و به وى بيعت كرد و همه آن

قوم غير از امير المؤمنين ع به وى بيعت كردند و امير المؤمنين ع را گذاشتند .

فياللهّ و للشورى متى اعترض الريب فى مع الاول

منهم حتى صرت الان

اقرن الى هذه النظائر از براى خدا تعجب كنيد از كار

عمر كه كار خلافت را بمشورت

انداخت و بازيچه كسان حواله كرد و بازيچه كسان را قرين من ساخت آيا

اولين ايشان كه ابو بكر است و به زعم ايشان افضل و اكمل است ازينها چه نسبت داشت به من در فضل تا آنكه امثال اينها قرين من باشند .

لكنى اسففت اذ اسفوا و طرت اذ طاروا اگر چه

عمر در همه كارها غلط ورزيد سيما كه

كار خلافت را به مشاورت انداخت در ميان اين چنين كسان . اما هر نوع كه ايشان مى پريدند

من نيز با ايشان پريدم اين

كلام اشارتست « به آن كه آن حضرت امتناع نكرد از مشورت در كار خلافت بلكه آن حضرت در آن »

مشاورت و محاورت حاضر بود

تا حجت بر وى لازم نيايد .

( 1 ) آستانه : كنم

( 2 ) سپه : تو است ( رسم الخط )

( 3 ) آستانه ( آن ) را ندارد .

( 4 ) آستانه : الاولى

( 5 ) عبده وش 295 ( الان ) را ندارد .

( 6 ) سپه : ازين كار

( 7 ) سپه : با مشاورت

( 8 ) آستانه : اما اولين شان

( 9 ) آستانه : و اگر چه

( 10 ) سپه : سيما درين كار كه

( 11 ) سپه : پريدند

( 12 ) آستانه : و اين كلام

( 13 ) عبارت داخل گيومه را نسخه آستانه ندارد .

( 14 ) آستانه : بودن