نهج البلاغة ( فارسى ) — الصفحة ٢٣٨

خطبه 3 قس - و من خطبة له ع ( 11 ) در عبده ع نيست ولى ش 295 و عبده : و هى المعروفة بالشقشقية تعرف بالشقشقية ( 12 ) ش 295 : و المقمصه ( اضافه دارد ) ج - از جمله خطبه آن حضرت ع خطبه‌اى است كه آن را خطبه شقشقيه ( 13 ) سپه : او را خطبه الشقشقية مى نامند و آن اينست : قص - اما و اللّه لقد تقمصها فلان

و زبير بخيل است و عثمان

قوم و قبيله خود را دوست مى دارد و براى ايشان تعصب مىكند و به غير ايشان التفات نمى كند . آن گه گفت اين شش را

سه روز مهلت دهيد تا در يك جا جمع شوند و مشاورت كنند پس اگر پنج كس از اينها اتفاق كردند و يك كس مخالفت كرد آن كس را بكشيد و اگر سه كس بيك جانب

شدند آن جانب اختيار كنيد كه عبد الرحمن بن عوف

در آنجا باشد و در روايت ديگر آمده آن جانب را كه عبد الرحمن در آنجا نباشد

بكشيد .

القصه چون وصيت كرد

عبد الرحمن با آن

چهار ديگر نزد امير المؤمنين ع جمع شدند آنگه عبد الرحمن گفت

ثلث خلافت تعلق به من

دارد و به طلحه و ما خود را ازين كار اخراج مى كنيم به آن شرط هر كه را ما

خواهيم ازين شش كس اختيار كنيم و خليفه سازيم جمله راضى شدند الا امير المؤمنين ع كه راضى نشد .

پس چون ديدند كه امير المؤمنين ع به هيچ وجه راضى نمى شود

بر آن شرط روى به سعد وقاص كردند و گفتند كه اى

سعد تو ازين شش كس ، كسى را كه خواهى اختيار كن و به وى بيعت كن تا ما نيز به آن كس بيعت كنيم

. سعد گفت من تعيين نكنم اما اگر عثمان به تو بيعت كند من نيز به تو بيعت كنم و اگر تو خواهى به عثمان بيعت [ 90 ب ] كنى من بيعت امير المؤمنين ع را دوستر دارم پس چون سعد اين سخن گفت عبد الرحمن عوف دست امير المؤمنين ع را گرفت و

( 12 ) سپه : عثمن ( رسم الخط )

( 13 ) سپه : شش كس را

( 14 ) سپه : بيك جانب ديگر

( 15 ) آستانه : عبد الرحمن عوف

( 16 ) سپه : كه عبد الرحمن عوف نباشد در آنجا نباشد بكشيد ( افتادگى دارد )

( 17 ) سپه : چون چنين وصيت كرد .

( 18 ) سپه : به آن ( شايد به با ) رك . تعليقات

( 19 ) سپه : گفت كه

( 20 ) سپه : تعلق دارد به من

( 21 ) سپه : كه هر كه را ما

( 22 ) سپه : جمله راضى شدند الا امير المؤمنين ع به هيچ وجه راضى نمى شد

( 23 ) آستانه : كه اى سعد - سپه : روى به سعد وقاص كرد و گفت اى سعد تو كسى را كه خواهى ازين شش اختيار كن

( 24 ) سپه : تا همه ما به آن كس بيعت كنيم