نهج البلاغة ( فارسى ) — الصفحة ١٨٢

قص - و اهل الارض يومئذ ملل متفرقه و اهواء منتشره و طرائق ( 18 ) عبده و سپه : طوائف - ش 395 كلمه ( متشتته ) را ندارد . متشتته بين مشبه للهّ بخلقه او ملحد فى اسمه او مشير الى غيره .

مى فرمايد كه حق سبحانه [ 70 ب ] و تعالى پيش از

سيد كاينات ص عهد و پيمان گرفته بود براى وى

از همه پيغمبران سابق كه خداى تعالى

ارسال كرد و بشارت داد به آن حضرت و همه را فرمود كه تصديق كنند به نبوت و ظهور آن حضرت در آخر الزمان و همه تصديق كردند آن حضرت را برين

وجه و علامات ظهور

و نشانهاى قدومش مذكور بود در همه كتب سماوى

و اهل علم از هر ملت آن

علامت را مى دانستند و به يكديگر مى گفتند چنان كه در تواريخ و در ميلاد آن حضرت مسطور است و در فضايل آن حضرت مذكور . و بزرگ و شريف بود جاى ولادت آن حضرت كه مكه است و شرف مكه اظهر من الشمس است .

قص - و اهل الارض يومئذ ملل متفرقه و اهواء منتشره و طرائق ( 18 ) عبده و سپه : طوائف - ش 395 كلمه ( متشتته ) را ندارد . متشتته بين مشبه للهّ بخلقه او ملحد فى اسمه او مشير الى غيره .

قص - و اهل الارض يومئذ ملل متفرقه و اهواء منتشره و طرائق

متشتته بين مشبه لله بخلقه او ملحد فى اسمه او مشير الى غيره .

ج - اهواء ميلهاى نفس

. متشتته پراكنده . ملحد از راه حق برگشته مى فرمايد كه حق سبحانه و تعالى حضرت رسالت پناه صلوات اللّه عليه را به رسالت در ميان خلق فرستاد و اهل زمين در آن زمان ملتهاى مختلفه

و طريقهاى متفرقه و راههاى پراكنده داشتند . بعضى تشبيه مى كردند خداى را به خلق و بعضى ملحد و از راه حق بالكليه برگشته بودند و بعضى اشارت به غير خداى مى كردند و آن غير را خداى

مى گفتند زيرا كه خلق پيش از بعثت بر دو قسم بودند : يك قسم خود را منسوب مى كردند به شريعتى كه آن يهود و نصارى و سمره و صابه

و مجوسند .

( 11 ) سپه : پيش از ارسال

( 12 ) آستانه : به روى

( 13 ) سپه : كه حق سبحانه و تعالى

( 14 ) سپه : بدين

( 15 ) سپه : ظهور آن حضرت ( ولى بقرينه معلوم است )

( 16 ) سپه : سماويه ( به فاعده عربى )

( 17 ) آستانه : اين

( 18 ) عبده و سپه : طوائف - ش 395 كلمه ( متشتته ) را ندارد .

( 19 ) سپه كلمه ( نفس ) را ندارد .

( 20 ) سپه و روشهاى متخالفه ( اضافه دارد )

( 11 ) سپه : پيش از ارسال

( 12 ) آستانه : به روى