نهج البلاغة ( فارسى ) — الصفحة ١٧٦

قص - فبعث فيهم رسله و واتر فيهم ( 9 ) عبده وش 295 : و واتر اليهم انبياءه ليستادوهم ميثاق فطرته و يذكروهم منسى نعمته .

بايشان خطاب كرد كه وَ إِذْ أَخَذَ يعنى آيا نيستم

من پروردگار شما همه گفتند كه هستى پروردگار ما و در بعضى اقاويل آمده كه حق سبحانه تعالى

همه خلق را در لوح

محفوظ آفريد و بايشان خطاب كرد كه « الست بربكم » همه گفتند كه هستى پروردگار ما . بهر تقدير چون ذريت آدم ظهور آمدند اكثر ايشان آن عهد را بشكستند و به آن وفا نكردند پس حق سبحانه و تعالى به جهت مخالفت ايشان اصطفاء

انبيا كرد تا تجديد عهد نمايند و ايشان را هدايت كنند و امر بمعروف و نهى از منكر

بجاى آرند و حجت خداى تعالى را بر بنى آدم ثابت گردانند

قص - فبعث فيهم رسله و واتر فيهم ( 9 ) عبده وش 295 : و واتر اليهم انبياءه ليستادوهم ميثاق فطرته و يذكروهم منسى نعمته .

قص - فبعث فيهم رسله و واتر فيهم

انبياءه ليستادوهم ميثاق فطرته و يذكروهم منسى نعمته .

ج - واتر پيوسته گردانيد

يكى را به ديگرى . مى فرمايد كه چون خلق عهد خداى را بشكستند و به آن وفا نكردند خداى سبحانه و تعالى

در ميان ايشان پيغمبران فرستاد و پيوسته گردانيد بسوى ايشان انبياى خود را يعنى بعضى را در عقب بعضى مى فرستاد بى آنكه منقطع شود

تا آنكه اين پيغمبران طلب نمايند از خلق ادا نمودن و وفا كردن عهد و پيمان كه با حق سبحانه و تعالى

كرده بودند و حق سبحانه و تعالى

از ايشان گرفته بود در عالم در

و در روز الست و تنبيه كند [ 68 ب ] ايشان را بر منعم و خالق و رازق

ايشان و اين اشارتست به فوايد فرستادن پيغمبران يعنى فرستادن

رسولان و مشتمل است بر فوايد بى پايان : اول آنكه طلب كنند از خلق وفا كردن عهد قديم يعنى اقرار كند به الوهيت

( 4 ) سپه : نيستيم ما پروردگار شما

( 5 ) آستانه : حق تعالى

( 6 ) آستانه : از لوح

( 7 ) آستانه : اكثر ايشان را اصفياء انبياء كرد

( 8 ) سپه : نهى از منكرات

( 9 ) عبده وش 295 : و واتر اليهم

( 10 ) سپه : گردانيدن

( 11 ) آستانه : خداى تعالى

( 12 ) سپه : شوند

( 13 ) سپه : حق تعالى

( 18 ) سپه : حق تعالى

( 14 ) آستانه ( ذر ) را ندارد .

( 15 ) در نسخه آستانه رزاق بوده بعد اصلاح كرده‌اند

( 16 ) سپه : فرستاده

( 17 ) سپه : بالوهيت