نهج البلاغة ( فارسى ) — الصفحة ١٦٣
قص - فاعطاه اللّه النظرة استحقاق للسخطة و استماما للبتلية و انجازا للعدة فقال انك من المنظرين الى ( 6 ) آستانه : فى يوم - ولى در عبده وش 295 : الى يوم الوقت المعلوم .
مثل قبله بود « چنان كه روى به قبله خداى را سجده مى كنند روى به آدم خداى را سجده كردند و بعضى گفته‌اند كه سجده مر آدم را بود »
اما به جهت تعظيم و تكريم وى بود
نه به جهت عبادت و ظاهر كلام حضرت امير المؤمنين ع
اينست . و بعضى گفته‌اند كه ملائكه حضرت
آدم را سجده نكردند بلكه تذلل و تواضع و خشوع و خضوع كردند و مراد از سجود كه حق سبحانه و تعالى فرمود تواضع و تذلل بود نه سجود حقيقى كه عبارتست
از نهادن پيشانى بر زمين .
قص - فاعطاه اللّه النظرة استحقاق للسخطة و استماما للبتلية و انجازا للعدة فقال انك من المنظرين الى ( 6 ) آستانه : فى يوم - ولى در عبده وش 295 : الى يوم الوقت المعلوم .
قص - فاعطاه الله النظرة استحقاق للسخطة و استماما للبتلية و انجازا للعدة فقال انك من المنظرين الى
يوم الوقت المعلوم .
ج - النظره مهلت . السخطة غضب . مى فرمايد كه پس حق سبحانه و تعالى مهلت داد
ابليس را تا استحقاق عقوبت و عذاب وى بسيار شود
و بليت
و محنت وى بى نهايت گردد به جهت استحقاق غضب يا اين كه محنت و بليت بنى آدم بسبب وسوسه وى زياده شود تا موجب زيادتى ثواب شود نسبت به آن كس كه مخالفت وى كند و وفا كرده شود وعده خداى تعالى كه جهنم را از ابليس و از متابعان وى پر خواهد كرد . پس فرمود كه تو اى ابليس از جملهء مهلت داده‌هائى
تا روز معلوم يعنى
روز قيامت . و حاصل اين قصه آنست
كه چون حق سبحانه
و تعالى امر كرد ملائكه را به سجود آدم صفى ع
همه سجده كردند مگر ابليس
( 1 ) آستانه عبارت داخل گيومه را ندارد و احتمال مى رود كاتب از قلم انداخته باشد
( 2 ) آستانه : بوده
( 3 ) آستانه : حضرت ع
( 4 ) ايضا آستانه كلمه حضرت را ندارد
( 5 ) آستانه : عبارت آنست - ظ : عبارت از آنست
( 6 ) آستانه : فى يوم - ولى در عبده وش 295 : الى
( 7 ) آستانه فقط : داده
( 8 ) آستانه ( شود ) را ندارد يعنى بقرينه حذف شده است
( 9 ) آستانه : بليه ( رسم الخط ) ولى اندكى بعد : بليت
( 10 ) سپه : داده‌ها
( 11 ) سپه فقط : تا روز قيامت
( 12 ) سپه : آنكه
( 13 ) سپه : حق تعالى
( 14 ) سپه ( و ) اضافه دارد : و همه