نهج البلاغة ( فارسى ) — الصفحة ١٦١

قص - و ( 1 ) عبده : و تعزز بخلقة النار و استوهن تغززوا بخلقة النار و استوهنوا خلق الصلصال

از وى

زيرا كه آفريدى مرا از آتش و آفريدى وى

را از گل اما آنكه حق سبحانه و تعالى

« آدم را از گل آفريد گذشت مكررا و اما آنكه »

ابليس را از آتش آفريد [ 63 آ ] چنان كه در قرآن فرموده كه وَ خَلَقَ الْجَانَّ مِنْ مارِجٍ مِنْ نارٍ

يعنى آفريد حق تعالى جن را از آتش . و ابليس از جن است چنان كه حق تعالى

در قرآن فرموده كه وَ إِذْ قُلْنا لِلْمَلائِكَةِ اسْجُدُوا لِآدَمَ فَسَجَدُوا

يعنى ابليس از جن بود و

به جهت آن فاسق شد كه

از طاعت حق سبحانه و تعالى

بيرون رفت گفته‌اند كه آدم و ساير بنى آدم و جن همه مركب اند از عناصر اربعه و ايشان را حق سبحانه و تعالى

از عناصر اربعه

آفريده اما چون جزو خاكى در انسان غالب بود و جزو نارى در جن به جهت آن از اجزاى آدم ع

تراب مذكور شد و از اجزاى جن نار .

بدان كه بعضى از

علما گفته‌اند كه ابليس از ملائكه بود در حقيقت نه از جن و آنچه در قرآن واقع است كه او از جن بود مراد ملائكه است

و ملائكه را نيز جن مى گويند بحسب

لغت عرب به جهت آنكه جن در لغت عرب آن چيزيست كه مستتر باشد از آدمى و ظاهر است كه ملائكه مستترند از آدمى پس ايشان را جن گويند بحسب

لغت عرب . و نيز گفته‌اند كه حق سبحانه و تعالى

چون آسمان و زمين و ملائكه را

آفريد جماعتى را از ملائكه بر زمين فرستاد تا خداى تعالى را

در زمين عبادت كنند و مهتر ايشان ابليس بود و نام آن ملائكه جن بود پس

( 21 ) سپه : از وى بهترم

( 22 ) سپه : او را

( 23 ) سپه : حق تعالى

( 24 ) آستانه عبارت داخل گيومه را ندارد .

( 25 ) آيهء 15 سورهء الرحمن

( 26 ) سپه : حق سبحانه و تعالى

( 27 ) قسمتى از آيهء 50 سورهء كهف

( 21 ) سپه : از وى بهترم

( 22 ) سپه : او را

( 23 ) سپه : حق تعالى

( 24 ) آستانه عبارت داخل گيومه را ندارد .

( 25 ) آيهء 15 سورهء الرحمن

( 26 ) سپه : حق سبحانه و تعالى

( 27 ) قسمتى از آيهء 50 سورهء كهف

( 8 ) آستانه : آنست

( 9 ) آستانه : به جهت

( 30 ) آستانه : به جهت

( 10 ) سپه : حق تعالى

( 11 ) آستانه ( را ) ندارد .

( 12 ) سپه : حق تعالى