نهج البلاغة ( فارسى ) — الصفحة ١٥٤

قص - فجبل منها صورة ذات احناء و وصول و اعضاء و فصول

ج - حزن زمين درشت [ 60 ب ] و سخت و ناهموار مثل كوه . سهل زمين نرم

و هموار . عذب زمين خوب كه صالح روئيدن نباتات و اشجار و قابل زراعت باشد . سبخ زمين شوره . بدانكه

حق سبحانه و تعالى بعد از آفريدن آسمان و زمين و كواكب و ملائكه چنان كه گذشت چون اراده كرده كه آدم صفى اللّه

را ايجاد كند جمع كرد بقدرت خود از براى آفريدن وى خاكى از زمين درشت ناهموار و از زمين نرم و هموار و از زمين خوب خوش آب و از زمين شور

ناخوش چنان كه در قرآن فرموده كه

خلَقَهَُ مِنْ تُرابٍ

يعنى حق سبحانه و تعالى آفريد آدم ع را از خاك .

ج - سن ترك كرد . لاط آميخت . البله ترى . لزبت بچسبيد

بهم . مى فرمايد حق سبحانه و تعالى آن تربت آدم ع را

بدست قدرت خود به آب خمير كرد و چندان آب بوى مخلوط كرد كه آن خاك گل تنك شد و خالص شد چسبيده شده

چنان كه در قرآن فرمود

وَ لَقَدْ خَلَقْنَا

يعنى از گل نرمى

خمير كرده و فرمود

مِنْ طِينٍ لازِبٍ

يعنى از گل چسبيده

ج - جبل آفريد و مصور گردانيد . احناء جوانب . وصول پيوندها . فصول مفصلها .

( 1 ) آستانه : خرم

( 2 ) سپه : مى فرمايد كه

( 3 ) آستانه كلمهء ( اللهّ ) را ندارد .

( 4 ) آستانه : شوره ( يعنى تركيب اضافى )

( 5 ) آستانه ( كه ) ندارد .

( 6 ) قسمتى از آيهء 59 سورهء آل عمران

( 7 ) سپه : چسبيد بهم

( 8 ) آستانه ( ع ) ندارد .

( 9 ) سپه : و چسبيده شد

( 10 ) سپه : فرموده

( 11 ) آخر آيهء 26 سورهء حجر .

( 12 ) سپه : گل ترى

( 13 ) آستانه : فرموده

( 14 ) آخر آيهء 11 سورهء صافات - در هر دو نسخه : لاذب