نهج البلاغة ( فارسى ) — الصفحة ١٣١

قص - ثم انشا سبحانه فتق الاجواء ( 10 ) آستانه : اجزاء و شق الارجاء

زخار بسيار و ممتلى . متن پشت

. عاصف سخت جهنده . زعزع جنباننده . قاصف شكننده . فتيق شكافته شده و گشاد . دفيق جهنده و موج زننده . اعتقم و اعقم

قوى گردانيد و پست . مهب جايى كه باد از آنجا جهد . مرب مجمع و حركت و ملازمت اعصف تند جهانيد . ابعد دور گردانيد . تصفيق بر هم زدن . اثارت در حركت و جنبش در آوردن .

مخض جنبانيدن . سقاء ظرفى كه در وى آب يا شير يا ماست باشد . ساجى ساكن . ماير متحرك . عب بلند بر آمد . عباب معظم آب . زبد كف . ركام آب متراكم منفتق و منفهق شكافته و گشاده . سوى ساخت و آفريد و مساوى و معدل گردانيد .

مى فرمايد كه حق سبحانه و تعالى از كمال قدرت و حكمت خود فضاى گشاد و اطراف و نواحى و گشادى كه در ميان آسمان و زمين است آفريد پس جارى گردانيد و روان ساخت در آن فضاى

گشاد آبى را كه بقدرت خود آفريده و آن آب در غايت تموج بود و موج آن آب بعضى بر بعض واقع مى شد و بعضى بر بالاى بعض ديگر بر مى آمد

از بسيارى آب

و آن آب را حق سبحانه و تعالى

بقدرت خود بر پشت بادى نهاد كه آن باد سخت جهنده و تند و قوى بود بحيثيتى كه بر هر چه بر آمدى آن را در هم شكستى پس حق سبحانه و تعالى امر كرد آن باد را تا آن آب را

باز دارد و منع كند و نگذارد كه منتشر و پراكنده شود و مسلط گردانيد آن باد را بر آن آب تا او را حبس كند و نگاه دارد در مقدار

فضايى كه حكمت الهى مقتضى آن بود كه

آب در آن مقدار فضا باشد و در آن حيّز مجتمع گردد و بجاى ديگر جارى نشود . پس آن باد آن آب را

بر آن وجه كه امر سبحانى و حكم يزدانى تعلق گرفت

نگاه داشت و متصل ساخت حق سبحانه و تعالى

آن

( 5 ) سپه : پست

( 6 ) سپه : اعتقم قوى گردانيدن و پست

( 7 ) سپه : اثادت در حركت آوردن ( فقط )

( 8 ) سپه : فضاء ( رسم الخط )

( 9 ) آستانه : مى آمد

( 10 ) سپه : آن آب

( 11 ) سپه : حق تعالى ( مثل قبل )

( 12 ) سپه : ابر را ( سهو القلم )

( 13 ) سپه : آن مقدار

( 14 ) سپه : آن آب

( 15 ) سپه : ابر را ( سهو القلم )

( 16 ) سپه : بر آن وجه نگاه داشت

( 17 ) سپه : حق تعالى ( مثل قبل )