نهج البلاغة ( فارسى ) — الصفحة ٩٨

قص - و لا يحصى نعماءه العادون

و خواص مواليد ثلثه

ارضيه است كه عبارت از معادن و نباتات و حيواناتست و مخفى نيست كه اين منافع و فوايد غير متناهيست و حضر آن

ممكن نيست بلكه اگر كسى تامل كند بر وجه صادق

ظاهر گردد بر وى

كه منافع عقل غير محصورست چه جاى ساير منافع و نعم كه خداى تعالى انعام كرد بر انسان

. پس بر وجه احسن ثابت شد

كه نعمتهاى حق تعالى را حصر مى توان كرد چنان كه مضمون اين فقره است « و لا يحصى نعمأه العادون

» موافق آيت

شريفه‌وَ آتاكُمْ مِنْ كُلِّ ما سأَلَتْمُوُهُ وَ

و غرض آن حضرت ع ازين حكم اشارتست

آن كه با وجود اين همه

نعمتها كه حق

تعالى به انسان اكرام كرد او غافلست از شكر خداى تعالى

و جاهلست

از معرفت او بلكه مقرست

در معصيت و معرض

است بالكليه از طاعت وى بلكه كافر و جاحد و معاندست چنان كه حق تعالى مى فرمايد

كه وَ آتاكُمْ مِنْ كُلِّ

يعنى بدرستى كه [ 41 ب ]

آدمى ظالم نفس خود است بارتكاب مناهى و معاصى

و ترك طاعت و عبادات و معتاد است به كفران احسان و ترك شكر نعم بى پايان و غرض ازين اشارت آنست كه تنبيه كند غافلان را و بيدار گرداند ايشان را از خواب غفلت و غرور طبيعت و حريص گرداند بر التزام شكر و ثناى حق تعالى و بر اعتراف بنعم غير متناهى كه مستلزم توجه است بذات و صفات حق تعالى و اللّه اعلم .

( 1 ) آستانه : ثلاث

( 2 ) سپه : آن را

( 3 ) آستانه : اگر كسى تامل صادق كند

( 4 ) سپه : ( بر وى ) ندارد .

( 5 ) سپه : به انسان - آستانه ( بر وجه احسن ) ندارد .

( 6 ) سپه : شده است

( 7 ) آستانه ( و ) اول را ندارد .

( 8 ) سپه : آية ( رسم الخط )

( 9 ) آخر آيهء 34 سورهء ابراهيم .

( 10 ) سپه : و غرض از اشاره كردن آن حضرت ازين حكم آنست كه

( 11 ) سپه ( همه ) ندارد .

( 12 ) سپه : خداى تعالى بر انسان كرامت كرده ايشان

( 13 ) سپه : حق تعالى

( 14 ) سپه : و جاهلند

( 15 ) سپه : مقرند

( 16 ) سپه : معترضند

( 17 ) سپه : فرموده است

( 18 ) آخر آيهء 34 سورهء ابراهيم

( 19 ) سپه ( بدرستى كه ) را ندارد .

( 20 ) سپه : معاصى و مناهى