ديوان حافظ با شرح كامل ( منزل به منزل با حافظ ) ( فارسى ) — الصفحة ٩٧٨

غزل 474 [ هواخواه توام جانا و مىدانم كه مىدانى ]

غزل 474 [ هواخواه توام جانا و مىدانم كه مىدانى ]

غزل 474 [ هواخواه توام جانا و مىدانم كه مىدانى ]

1 هواخواه توام جانا و مىدانم كه مىدانى * كه هم ناديده مىبينى و هم ننوشته مىخوانى

2 ملامت‌گو چه دريابد ميان عاشق و معشوق * نبيند چشم نابينا خصوص اسرار پنهانى

3 بيفشان زلف و صوفى را به پابازى و رقص آور * كه از هر رُقعه‌ى دلقش هزاران بت بيفشانى

4 گشاد كار مشتاقان در آن ابروى دلبند است * خدا را يك نفس بنشين گره بگشا ز پيشانى

5 ملك در سجدهء آدم زمين بوس تو نيت كرد * كه در حسن تو لطفى ديد بيش از حدّ انسانى

6 چراغ‌افروز چشم ما نسيم زلف جانان است * مباد اين جمع را يا رب غم از باد پريشانى

7 دريغا عيش شب‌گيرى كه در خواب سحر بگذشت * ندانى قدر وقت اى دل مگر وقتى كه درمانى

8 ملول از همرهان بودن طريق كاردانى نيست * بكش دشوارى منزل به ياد عهد آسانى

9 خيال چنبر زلفش فريبت مىدهد حافظ * نگر تا حلقه‌ى اقبال ناممكن نجنبانى