ديوان حافظ با شرح كامل ( منزل به منزل با حافظ ) ( فارسى ) — الصفحة ٩٧٦

غزل 473 [ وقت را غنيمت دان آن قدر كه بتوانى ]

غزل 473 [ وقت را غنيمت دان آن قدر كه بتوانى ]

غزل 473 [ وقت را غنيمت دان آن قدر كه بتوانى ]

1 وقت را غنيمت دان آن قدر كه بتوانى * حاصل از حيات اى جان اين دم است تا دانى

2 كام‌بخشى گردون عمر در عوض دارد * جهد كن كه از دولت داد عيش بستانى

3 باغبان چو من زين جا بگذرم حرامت باد * گر به جاى من سروى غير دوست بنشانى

4 زاهد پشيمان را ذوق باده خواهد كشت * عاقلا مكن كارى كاورد پشيمانى

5 محتسب نمىداند اين قدر كه صوفى را * جنس خانگى باشد همچو لعل رمّانى

6 با دعاى شب‌خيزان اى شكر دهان مَستيز * در پناه يك اسم است خاتم سليمانى

7 پند عاشقان بشنو وز در طرب بازآ * كاين همه نمىارزد شغل عالم فانى

8 يوسف عزيزم رفت اى برادران رحمى * كز غمش عجب بينم حال پير كنعانى

9 پيش زاهد از رندى دم مزن كه نتوان گفت * با طبيب نامحرم حال درد پنهانى

10 مىروى و مژگانت خون خلق مىريزد * تيز مىروى جانا ترسمت فرومانى

11 دل ز ناوك چشمت گوش داشتم ليكن * ابروى كمان‌دارت مىبرد به پيشانى

12 جمع كن به احسانى حافظ پريشان را * اى شكنج گيسويت مجمع پريشانى

13 گر تو فارغى از ما اى نگار سنگين‌دل * حال خود بخواهم گفت پيش آصف ثانى