ديوان حافظ با شرح كامل ( منزل به منزل با حافظ ) ( فارسى ) — الصفحة ٩٧٢

غزل 471 [ ز دلبرم كه رساند نوازش قلمى ]

غزل 471 [ ز دلبرم كه رساند نوازش قلمى ]

غزل 471 [ ز دلبرم كه رساند نوازش قلمى ]

1 ز دلبرم كه رساند نوازش قلمى * كجاست پيك صبا گر همىكند كرمى

2 قياس كردم و تدبير عقل در ره عشق * چو شبنمى است كه بر بحر مىكشد رقمى

3 بيا كه خرقه‌ى من گرچه رهن ميكده‌هاست * ز مال وقف نبينى به نام من درمى

4 حديث چون و چرا دردسر دهد اى دل * پياله گير و به ياسا ز عمر خويش دمى

5 طبيب راه‌نشين درد عشق نشناسد * برو به دست كن اى مرده‌دل مسيح دمى

6 دلم گرفت ز سالوس و طبل زير گليم * به آن كه بر در ميخانه بركشم علمى

7 بيا كه وقت‌شناسان دو كَون بفروشند * به يك پياله مى صاف و صحبت صنمى

8 دوام عيش و تنعم نه شيوه‌ى عشق است * اگر معاشر مايى بنوش نيش غمى

9 نمىكنم گله‌اى ليك ابر رحمت دوست * به كِشتزار جگر تشنگان نداد نمى

10 چرا به يك نى قندش نمىخرند آن‌كس * كه كرد صد شكر افشانى از نى قلمى

11 سزاى قدر تو شاها به دست حافظ نيست * جز از دعاى شبى و نياز صبحدمى