ديوان حافظ با شرح كامل ( منزل به منزل با حافظ ) ( فارسى ) — الصفحة ٩٦٨

غزل 469 [ اتَت رَوَائِح رَندِ الحِمَى وَ زَاد غَرامى ]

غزل 469 [ اتَت رَوَائِح رَندِ الحِمَى وَ زَاد غَرامى ]

غزل 469 [ اتَت رَوَائِح رَندِ الحِمَى وَ زَاد غَرامى ]

1 اتَت رَوَائِح رَندِ الحِمَى وَ زَاد غَرامى * فداى خاك در دوست باد جان گرامى

2 پيام دوست شنيدن سعادت است و سلامت * مَنِ المَبلغُ عَنّى الى سَعادَ سَلامى

3 بيا به شام غريبان و آب ديده‌ى من بين * بسان باده‌ى صافى در آبگينه‌ى شامى

4 اذا تَغَرّد عن ذِى الاراكِ طَائِرَ خَيرٍ * فَلا تَفَرَّدَ عَن رَوضِها انينَ حَمامى

5 بسى نماند كه روز فراق يار سرآيد * رَأيتُ مِن هَضَباتِ الحِمى قِبابَ خِيامِ

6 خوشا دمى كه درآيى و گويمت به سلامت * قَدِمتَ خَيرَ قُدَومٍ نَزَلتَ خَيرَ مَقامِ

7 بَعِدتُ مِنكَ و قَد صِرتُ ذائِبا كَهِلالٍ * اگر چه روى چو ماهت نديده‌ام به تمامى

8 و ان دعِيت بِخُلدٍ وَ صِرتُ ناقِضَ عَهد * فَما تَطيَّبَ نَفسِى و ما استَطابَ مَنامى

9 اميد هست كه زودت به بخت نيك ببينم * تو شاد گشته به فرماندهى و من به غلامى

10 چو سلك دَر خوشاب است شعر نغز تو حافظ * كه گاه لطف سبق مىبرد ز نظم نظامى