ديوان حافظ با شرح كامل ( منزل به منزل با حافظ ) ( فارسى ) — الصفحة ٩٤٢

غزل 456 [ نوبهار است در آن كوش كه خوش‌دل باشى ]

غزل 456 [ نوبهار است در آن كوش كه خوش‌دل باشى ]

غزل 456 [ نوبهار است در آن كوش كه خوش‌دل باشى ]

1 نوبهار است در آن كوش كه خوش‌دل باشى * كه بسى گل بدمد باز و تو در گل باشى

2 من نگويم كه كنون با كه نشين و چه بنوش * كه تو خود دانى اگر زيرك و عاقل باشى

3 چنگ در پرده همين مىدهدت پند ولى * وعظت آنگاه كند سود كه قابل باشى

4 در چمن هر ورقى دفتر حالى دگر است * حيف باشد كه ز كار همه غافل باشى

5 نقد عمرت ببرد غصه‌ى دنيا به گزاف * گر شب و روز در اين قصهء مشكل باشى

6 گرچه راهى است پر از بيم ز ما تا بر دوست * رفتن آسان بود ار واقف منزل باشى

7 حافظا گر مدد از بخت بلندت باشد * صيد آن شاهد مطبوع شمايل باشى