ديوان حافظ با شرح كامل ( منزل به منزل با حافظ ) ( فارسى ) — الصفحة ٩٤٠

غزل 455 [ عمر بگذشت به بىحاصلى و بوالهوسى ]

غزل 455 [ عمر بگذشت به بىحاصلى و بوالهوسى ]

غزل 455 [ عمر بگذشت به بىحاصلى و بوالهوسى ]

1 عمر بگذشت به بىحاصلى و بوالهوسى * اى پسر جام مىام ده كه به پيرى برسى

2 چه شِكرهاست در اين شهر كه قانع شده‌اند * شاهبازان طريقت به مقام مگسى

3 دوش در خيل غلامان درش مىرفتم * گفت اى عاشق بىچاره تو بارى چه كسى

4 با دل خون شده چون نافه خوشش بايد بود * هر كه مشهور جهان گشت به مشكين‌نفسى

5 لَمَعَ البَرق مِنَ الطّورِ و انَستُ به * فَلَعَلّي لَكَ آتٍ بِشِهَابٍ قَبَسِ

6 كاروان رفت و تو در خواب و بيابان در پيش * وه كه بس بىخبر از غلغل چندين جرسى

7 بال بگشا و صفير از شجر طوبى زن * حيف باشد چو تو مرغى كه اسير قفسى

8 تا چو مِجمر نفسى دامن جانان گيرم * جان نهاديم بر آتش ز پى خوش نفسى

9 چند پويد به هواى تو ز هر سو حافظ * يَسرَ اللّهُ طَرِيقاً بِكَ يا مُلتَمَسِى