ديوان حافظ با شرح كامل ( منزل به منزل با حافظ ) ( فارسى ) — الصفحة ٩٤

غزل 35 [ برو به كار خود اى واعظ اين چه فرياد است ]

1 برو به كار خود اى واعظ اين چه فرياد است * مرا فتاد دل از ره تو را چه افتاده است

2 ميان او كه خدا آفريده است از هيچ * دقيقه‌اى است كه هيچ آفريده نگشاده است

3 به كام تا نرساند مرا لبش چون ناى * نصيحت همه عالم به گوش من باد است

4 گداى كوى تو از هشت خلد مستغنى است * اسير عشق تو از هر دو عالم آزاد است

5 اگر چه مستى عشقم خراب كرد ولى * اساس هستى من زان خراب آباد است

6 دلا منال ز بيداد و جور يار كه يار * تو را نصيب همين كرد و اين از آن داد است

7 برو فسانه مخوان و فسون مدم حافظ * كز اين فسانه و افسون مرا بسى ياد است