ديوان حافظ با شرح كامل ( منزل به منزل با حافظ ) ( فارسى ) — الصفحة ٩٣٢

غزل 452 [ طفيل هستى عشق‌اند آدمى و پرى ]

غزل 452 [ طفيل هستى عشق‌اند آدمى و پرى ]

غزل 452 [ طفيل هستى عشق‌اند آدمى و پرى ]

1 طفيل هستى عشق‌اند آدمى و پرى * ارادتى بنما تا سعادتى ببرى

2 بكوش حافظ و از عشق بىنصيب مباش * كه بنده را نخرد كس به عيب بىهنرى

3 مى صبوح و شكر خواب صبحدم تا چند * به عذر نيم‌شبى كوش و گريه‌ى سحرى

4 تو خود چه لعبتى اى شهسوار شيرين كار * كه در برابر چشمى و غايب از نظرى

5 هزار جان مقدس بسوخت زين غيرت * كه هر صباح و مسا شمع مجلس دگرى

6 ز من به حضرت آصف كه مىبرد پيغام * كه ياد گير دو مصرع ز من به نظم درى

7 بيا كه وضع جهان را چنان كه من ديدم * گر امتحان بكنى مى خورى و غم نخورى

8 كلاه سرورىات كج مباد بر سر حسن * كه زيب بخت و سزاوار ملك و تاج سرى

9 به بوى زلف و رخت مىروند و مىآيند * صبا به غاليه‌سايى و گل به جلوه‌گرى

10 چو مستعد نظر نيستى وصال مجوى * كه جام جم نكند سود وقت بىبصرى

11 دعاى گوشه‌نشينان بلا بگرداند * چرا به گوشه‌ى چشمى به ما نمىنگرى

12 بيا و سلطنت از ما بخر به مايه‌ى حسن * وز اين معامله غافل مشو كه حيف خورى

13 طريق عشق طريقى عجب خطرناك است * نعوذ باللّه اگر ره به مقصدى نبرى

14 به يمن همت حافظ اميد هست كه باز * ارَى اسَامِرَ لَيلاى لَيلَة القَمَرِى