ديوان حافظ با شرح كامل ( منزل به منزل با حافظ ) ( فارسى ) — الصفحة ٨٩٨

غزل 435 [ با مدعى مگوييد اسرار عشق و مستى ]

1 با مدعى مگوييد اسرار عشق و مستى * تا بىخبر بميرد در درد خودپرستى

2 عاشق شو ار نه روزى كار جهان سرآيد * ناخوانده نقش مقصود از كارگاه هستى

3 دوش آن صنم چه خوش گفت در مجلس مغانم * با كافران چه كارت گر بت نمىپرستى

4 سلطان من خدا را زلفت شكست ما را * تا كى كند سياهى چندين دراز دستى

5 در گوشه‌ى سلامت مستور چون توان بود * تا نرگس تو با ما گويد رموز مستى

6 آن روز ديده بودم اين فتنه‌ها كه برخاست * كز سركشى زمانى با ما نمىنشستى

7 عشقت به دست توفان خواهد سپرد حافظ * چون برق از اين كشاكش پنداشتى كه جَستى