ديوان حافظ با شرح كامل ( منزل به منزل با حافظ ) ( فارسى ) — الصفحة ٨٨٤

غزل 428 [ سحرگاهان كه مخمور شبانه ]

1 سحرگاهان كه مخمور شبانه * گرفتم باده با چنگ و چَغَانه

2 نهادم عقل را ره‌توشه از مى * ز شهر هستىاش كردم روانه

3 نگار مىفروشم عشوه‌اى داد * كه ايمن گشتم از مكر زمانه

4 ز ساقى كمان ابرو شنيدم * كه اى تير ملامت را نشانه

5 نبندى زان ميان طرفى كمروار * اگر خود را ببينى در ميانه

6 برو اين دام بر مرغى دگر نه * كه عنقا را بلند است آشيانه

7 كه بندد طرف وصل از حسن شاهى * كه با خود عشق بازد جاودانه

8 نديم و مطرب و ساقى همه اوست * خيال آب‌وگل در ره بهانه

9 بده كشتى مى تا خوش برانيم * از اين درياى ناپيدا كرانه

10 وجود ما معمايى است حافظ * كه تحقيقش فسون است و فسانه