ديوان حافظ با شرح كامل ( منزل به منزل با حافظ ) ( فارسى ) — الصفحة ٨٧٠

غزل 421 [ دَرِ سراى مغان رَفته بود و آب‌زده ]

1 دَرِ سراى مغان رَفته بود و آب‌زده * نشسته پير و صلايى به شيخ و شاب زده

2 سبوكشان همه در بندگيش بسته كمر * ولى ز ترك كله چتر بر سحاب زده

3 شعاع جام و قدح نور ماه پوشيده * عذار مغ‌بچگان راه آفتاب زده

4 عروس بخت در آن حجله با هزاران ناز * شكسته كَسمه و بر برگ گل گلاب زده

5 گرفته ساغر عشرت فرشته‌ى رحمت * ز جرعه بر رخ حور و پرى گلاب زده

6 ز شور و عربده‌ى شاهدان شيرين كار * شكر شكسته سمن ريخته رباب زده

7 سلام كردم و با من به روى خندان گفت * كه اى خماركش مفلس شراب زده

8 كه اين كند كه تو كردى به ضعف همت و رأى * ز گنج خانه شده خيمه بر خراب زده

9 وصال دولت بيدار ترسمت ندهند * كه خفته‌اى تو در آغوش بخت خواب زده

10 بيا به ميكده حافظ كه بر تو عرضه كنم * هزار صف ز دعاهاى مستجاب زده

11 فلك جَنيبه‌كش شاه نصرت الدين است * بيا ببين ملكش دست در ركاب زده

12 خرد كه ملهم غيب است بهر كسب شرف * ز بام عرش صدش بوسه بر جناب زده